1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
57
Okunma
Sohbet ettik tepedeki ağaçla
En korktuğu harlı narmış öğrendim.
Dedim ki ’Bir derdin var mı yamaçla?’
Bir hasmı da soğuk karmış öğrendim.
Anlatırken dalıp gitti eskiye
Teslim olmak en zoruymuş keskiye.
Yüreğini ortasından ikiye
Bir vefasız insan yarmış öğrendim.
Dağ başında ölüm gelip bulursa
Dert kaplayıp meyvelerin ulursa.
Ve baltanın sapı senden olursa
Sessiz kalmak büyük armış öğrendim.
Ağaçkakan yuvam deyip vurunca
Canım yandı yaprağını burunca.
Damarından akan sular durunca
Toprak ana sadık yârmiş öğrendim.
Gövdesine darbe yedi hıçkırdı
Bilmiyorum dallarını kim kırdı?
Bedenine od düşünce haykırdı
Ağacın da kalbi varmış öğrendim.
Mustafa Erkenekli
18.04.2020 -Malatya
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz