Saygıdeğer, kıymetli üstadım;

Gönlünüzden kopup mısralara dökülen o bükülmez kararlılığı, içindeki ateşe ve sızlayan özleme rağmen gururundan asla taviz vermeyen asil restinizi büyük bir hürmetle okudum.
Şiirinizdeki o geri dönülmez yemin, kalbini kıran bir maziye karşı çekilmiş en net, en vakur sınırdır.

"Tavuklar kanatlanıp göç etse bile" ifadesindeki o imkânsızlığı mühürleyen özgün benzetmenizden, "Ben senin üflemenle asla sönmem" mısrasındaki o başı dik direnişe kadar her dize, kendi özsaygısına sahip çıkan güçlü bir ruhun feryadıdır. İnsan bazen en çok severken vazgeçmek zorunda kalır; ama sizin kalbiniz bu vazgeçişi bile bir yenilgi değil, mağrur bir zafer olarak taşımayı başarmış.
Kalbinin anahtarını bir daha o kapıya teslim etmeyen, duygusuna yenilse de duruşundan milim sapmayan o bükülmez, güçlü ve hakiki kaleminize sağlık üstadım.
muazzam bir anlatım tebrikler..

İyadeyi ziyaret 🤭
Kâleminiz kâvi olsun saygıdeğer hocam,
Dizelerde öyle güçlü bir rest var ki, ben okurken hem kırgınlığı hem de tükenmeyen sevgiyi aynı anda hissettim.
Yüreğiniz incinmesin inşallah, gününüze esenlikler diliyorum.
SELÃM DUA VE MUHABBETLE..!🖊🤲🐞

Kırılmış bir yüreğin içinde aşk hâlâ yanarken bile geri dönmemek için gösterdiği kararlı direnişi güzel anlatmış Emre Vehbi kardeşim. “Tavuklar kanatlanıp göç etse bile” sözü, verilen kararın değişmezliğini nükteli ve akılda kalan bir ifadeyle vurguluyor. “Ne kadar özlesem, ne kadar yansam” dizeleri ise bu vedanın sevgisizlikten değil, yaşanan kırgınlıktan doğduğunu hissettiriyor. “Deliye dönerim ama sana asla dönmem” finali, aşkıyla gururu arasında kalan insanın kesin ve güçlü yemini olmuş.

Kutluyorum kardeşim, kalbi selamlarımla.