Ellerimizde hala aynı mevsimin çiçekleri
Tenimizde aynı yamacın hoyrat rüzgârı var
Bir şiirin son mısrasındayız şimdi de seninle
Senin dilinde, benim yüreğimde hala yara var…


Gözlerimizde yarım kalmış sarhoş akşamlar
Ama avuçlarımızda sus pus olmuş dualar var
Bak yine birbirimize değmeden eksiliyoruz ama
Aramızda söylenmemiş seni çok seviyorum var…


Sen öksüz bir yağmur gibi yağıyorsun üstüme
Ben senin yokluğunda can veriyorum sessizce
Adını her andığımda titriyor bak gecenin sesi
Sensiz görüyor musun tükeniyor kalbimin nefesi…


Eski bir şarkı çalıyor kalbimin en tenha ucunda
Yetimler ağlıyor bak yaşlı bir ananın kucağında
Hangi şehirde dursam hep senden bir iz kalıyor
Ama insan bitse de hep sevmeye devam ediyor…


Biz seninle pervane böceğiydik ateşe kandık
El ele tutuşamadan sevdanın ateşinde yandık
Deli bir heyecandı sanki boş hayallere daldık
Bak yine bu şiirinde son mısrasın da kaldık…


Emre Vehbi ALKAN
Şiirbaz