0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
15
Okunma
Bir zamanlar hayat dolu bu hanlar,
Şimdi baykuşlara yurt oldu gitti.
Ne o sıcak sohbet, ne de o canlar,
Hepsi birer birer kayboldu gitti.
Çatısı çökmüş de duvarı çatlak,
Yosun tutmuş taşta kalmamış izler.
Zamanın eliyle tozlanan yaprak,
Eski sevdaları içimde gizler.
Kilit vurulmuş o ahşap kapıya,
Rüzgâr vurur eser, gıcırdar durur.
Gözlerim takılır yıkık yapıya,
Mazinin gölgesi yüzüme vurur.
Hani o avluda gülen küçük kız?
Hani o ocakta tüten ilk duman?
Geriye kalan tek bir derin sızı,
Acımasızca gelip geçen şu zaman.
Hayaloğlu bakar, yüreği kanar,
Dünya bir virane, konan da göçer.
Bunu görmeyenler kendini sanar,
Ecel şerbetini herkes bir içer.
Recep Hayal
...Hayaloğlu...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
