​Gece sekteye uğrardı dağların sırtında,
Sessizlik çatladı bir 26 Ağustos şafağında...
Kocatepe’de topuklarını kayaya basan o adam,
Gözlerinde asırların hıncı,
Dudaklarında vatan diyen o çelik irade...
Sustu önce rüzgâr, sustu karanlık,
"Vakit tamam!" dedi bir ses, vakit Anadolu!

​Biz ki toprağı tırnaklarıyla kazıyanların çocukları,
Yalınayak düştük o cehennemin ortasına.
Şarapnel parçaları yırttı gecenin göğsünü,
Mehmet’in göğsünde güller açtı al al...
Dumlupınar’da tutuştu gökyüzü,
Akdeniz’e doğru köpürdü koca bir tarih,
Yıkıldı üstümüze bentler, bentleri yara yara koştuk!

​Geri dönmeyi düşünmedi hiçbiri,
Anaların duası vardı sırtlarında,
Yaralı bir vatanın son çığlığı vardı kulaklarında.
30 Ağustos dediğin,
Sadece bir takvim yaprağı değil;
Bir ulusun kıyameti yırtıp,
Kendi destanını kanıyla yazdığı o son perde!

​Şimdi dinle rüzgârı Kocatepe’den esen,
Duyuyor musun nal seslerini?
Alparslan’ın kılıcından Mustafa Kemal’in gözlerine,
Aynı hırs, aynı yemin, aynı memleket sevdası...
Korku siner, karanlık çekilir,
Bu toprakta zafer, kefensiz yatanların hakkıdır!

Recep Hayal
Hayaloğlu