0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
263
Okunma
Herkes kendi hikayesinin yükünü taşır;
Kimi sırtında bir dağla yürür,
Kimi yüreğinde bir çiçekle.
Yollar aynı görünse de adımlar başkadır.
Dağı sırtında taşıyanın her adımı toprağı sarsar.
Yorulur, terler, nefesi kesilir...
Ama asla diz çökmez.
Çünkü bilir ki o dağın zirvesinde
Bir gün güneşi görecektir.
Yüreğinde çiçek taşıyan ise
Fırtınaların ortasında bile sessizce açar.
Kırılır belki yaprakları,
Ama kokusuyla iyileştirir geçtiği sokakları.
Ne dağ çiçeği ezer,
Ne de çiçek dağı hafife alır.
Çünkü bilirler ki hayat;
O yüklerin ağırlığı ile
O kokunun zarafeti arasındaki
İnce çizgide gizlidir.
En nihayetinde insan,
Ne kadar yük taşırsa taşısın,
Kendi kalbinin menziline doğru"*
_Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
