​Görsellik kuşattı bütün çağı,
Gösteriş bürüdü soldu bağı.
Unuttuk hakiki edep çağını,
Şekle kurban ettik biz tesettürü.

​Örtü ki ruhun ve tenin zırhıdır,
Niyet halis olmalı, Hak ahiridir.
Süs için kapanmak gaflet bağıdır,
Modaya kul ettik biz tesettürü.

​Gözlerden sakınmak asıl gayeydi,
Haya, mümin kula en büyük payeydi.
Özünden koparıp biçim eyledik,
Tarza kurban ettik biz tesettürü.

​Dar elbiseyle o süslü renkler,
Hakkın ölçüsünü ezip çiğnerler.
Ne edep kalmıştır ne haktan eser,
Aksesuara böldük biz tesettürü.

​Sadece bir bezle bitmez bu dava,
Ruhsuz bir örtüye düşmez ki deva.
Sığ bir kabuk oldu ne yazık haşa,
Ziyan ettik güzelim tesettürü.

​Kurtarmak lazımdır bu sığ ellerden,
Uzak tutmak gerek süslü dillerden.
Aslına dönerek sağlam temelden,
Özüne döndürmek şart tesettürü.

​Ne prestij işi, ne stil yarışı,
Rabb’e teslimiyettir asıl oluşu,
Ey gönül, Hak yoluna doğru varışı;
Ahlakla bezemek şart tesettürü.

Recep Hayal
​Hayaloğlu