eğri bir zafer paketin ön yüzünde
ve göğün burnundan solur ateş
ve derinden nefes alır uzaklarda kadın
anlamlar değişir anlamalar
başlar tek seyredenli gösterim

şimdi kendimi buluyorum diyerek karanlık
en güzel ben oldum ,hadi
alnımı dudaklarınla karalasana
oyunbaz iblislerin işkencesi kafalarda
ölümü bir ağaçtan öğrenmeden
günahlar kızıllardan çok

yazmalar arabeske bağlandığında
göğsü yarılıyor taşlaşan damlanın
adını öğrendiydim ya koşan sudan
yasaklı şarkılara duraksayan adım sanım
bir çift avucun daha canına ince saz kıyılıp
çekip çıkarılsa eller duvardan
Ne vardı yıkılsa yükselen bloklar

et sen devam bekleme hazır
ışıltılı mikrofonlara yapışmış bak gecenin dudakları
dans çöküntü ,sen ben arası uyarlama zor
demesek de söylenir durma sessizliğe
duyulur hep toprağın atar damarı

amaç anlaşılmak, ağlaşmak değil
beden vatanların delisi çok
bekleyecek kor kuleleri sarhoş sınırları
ben de bıkmışlık kararmaya akmaya
belki ondan o esmerliğe saplantılılık
olmasaydı aldatılmasaydı zaman
yıldızları sanal sahnelere indirgeyen adam
sonra yanımda olursun tamam
acımtırak teşekkürler yığını
sabahın gülümsemeli avazına
bir buluşma kaskatı kesilirken
kızıllara kundaklanmak ne mutlu

şimdi kalp kırmızının havvası
yüz göz ruja boyalı salaş zamansal
göğüslerde yüksek ökçeli kırıklık
ne denir ne karalanır taburesine dağılgana
çocuklukların dualı duvarlarını
kocaman taneli tesbih mi bekliyordu





(patagon)
(direkt katkısı adına immortalis’e teşekkür)