ayrılığı turlanan bahçenin bohem sessizliği
ateşten ve böcekten önceydik
mezuraların ölçemediği boylar var
annem de bazı hep derdi
suyu kucakladığına uzakları var eder toprak
zaman da taşın rahminden doğar

,

kahkaha ve hıçkırık ikiz kardeş
güller ve kuleler polemiği
eş anlamlara çıkan gülümsemeleri
itinasına makaslayan bahçıvan
var ayrıksı kuşatmaların uzun kolları
bazı uzun oluyor cümle sevilmiyor
okşanmıyor filiz saçlı başı bir umuttan yarının
kestirmeden bir ki dumanlama ihtiyacı
göğüsler kundaklanmış yanan kefenler
o güler şimdi biliyorum kahkahasız
acımtırak bir lanet gıcırdayan dişlerinde
düşen martı düşen simit deniz düşen
kızıl dudakların tırnaklarından
anneleri tabutlanmış tüm aflar

,

harfler karalayıp anlatamama ergenliği
hoş bir melodi mavi sınırı göklerin özgürlüğü
garip dehliz insan aklının griliği
sözel denemeler uzak mercanların renginden
arada sulu yanlarımızı öldürüyoruz
buzdan silahşörleriz kendimiz kendimize





(patagon)