DELİ ÇAYLAR

Katıla katıla haykırmak istiyorum
Katıla katıla ağlamak
Ve sonra gülmek,
Sadece gülmek,
Çılgınca sonsuza kadar...

Taştı duygularım, öyle taştı ki,
Bendin boyunu çoktan aştı
Patladı duygu barajım
Yoruldu, yalama yaptı, bitkin duygular
Artık gizleyemiyor,
Saramıyor yaralarımı...
Deli çaylar gibi akıyor gözlerimden...

Sıkça sormaya başladım kendime
"Ne oldu ? Hiç yakışıyor mu sana?"
"Güçlü olmak gerek diyen sen degil miydin?"
"Hani en koyu karanlıkların ardında sabahlar vardı?"

Sayısız sorular , durmadan acımadan
Bana hesap soruyorlar...
Elbette çok haklılar
Ben değil miyim her dem umut diyen,
Varsa yoksa sevgiden söz eden?

Vazgeçmek yok, yıkılmak yok!
Kalkıyorum ayağa,
Uçuyorum bir kartal kanadında,
Bakıyorum uzaklara...
Mutlaka ama mutlaka,
Ufuktan bir ışık sızacak,
Biliyorum, yine bize göz kırpacak,
İçimizde tükenen umut tekrar yanacak...

NURAY ÖNGEÇ