GÖZÜMDE TÜTÜYOR
​Uçup gitti kuşlar, boş kaldı kafes,
Bak tükendi yıllar, kesildi nefes.
Yarınlar az artık, dünden gelir ses.
Geri dönün aylar, dönün mevsimler,
Aklımdan çıkmıyor nerde o günler...
​
​Hani o gözlerde parlayan ışık?
Hani o özlerde, sönmeyen aşık?
Gönül bir zamanlar, deli sarmaşık
Geri dönün aylar, dönün mevsimler,
Gözümde tütüyor, o eski günler...
​
​Saçımın teline, saçıldı aklar,
Yüzümde çizgiler, çok sırlar saklar.
Nerede o coşkun, çılgın ırmaklar?
Geri dönün aylar, dönün mevsimler,
Gözümde tütüyor, o eski günler...
​
​Bir bahar seliydi, gelip de geçti.
Yıllar birer birer, delip de geçti.
Hayat bu rüyaya, bir kefen biçti.
Geri dönün yıllar, dönün mevsimler,
Gözümde tütüyor, o eski günler...

​Gönlümün tahtında, saraylar vardı.
O gençlik ateşim, cihanı sardı.
Şimdi sığındığım, bu kuytu kaldı.
Geri dönün aylar dönün mevsimler,
Gözümde tütüyor, o eski günler...
​
​Resimler canlanır, hepsi hatıra.
Sığmıyor isyanım, artık satıra.
Özlemler yüklendi, yorgun bağıra.
Geri dönün aylar, dönün mevsimler ,
Gözümde tütüyor, o eski günler...

​Zamanın eli sert, büküyor beli,
Dönmüyor geriye, o ömrün seli.
Esmiyor başımda, o gençlik yeli...
Geri dönün aylar, dönün mevsimler,
Gözümde tütüyor, o eski günler...

Bu şarkı gençliğin saklı yadıdır.
Yorulmuş kalbimin, son figanıdır.
Ömrümün sönmeyen aşk feryadıdır
Geri dönün aylar, dönün mevsimler ,
Gözümde tütüyor, o eski günler...

NURAY ÖNGEÇ