RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Şair: Halit Durucan
Şiir: Benim Ülkem
Değerlendirildiği Salon: Ah Edip Dilekçe Veremeyen, Dilekçe Verip Cevap Alamayanlar Salonu

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi bu kez salona girer girmez konuşmadı. Önüne kocaman bir çuval bıraktı. Kafası patlak, fikri şaplak sakinlerden biri sordu: Efendim, çuvalda ne var? Kalburabastî ipini çözdü: Halit Durucan'ın şiirde çektiği ahları topladım! Bir sakin çuvalı kaldırmaya çalıştı, beli tutuldu. Efendi hemen şiiri gösterdi: Bak, şair zaten söylemiş; Ah dağını aşmak bel büker diye. Siz daha dağı görmediniz, çuvalında kaldınız! RUSAMER Fen İşleri Müdürlüğü Ah Dağı'na yol açmaya kalktı fakat ihaleye çıkamadı. Çünkü dağı meydana getiren ahların üretimi hâlâ devam ediyor!

Âşık Diyarî Köşesi’nden Hacı Veli Çal-çırp doldur kasayı dizesini okuyunca RUSAMER muhasebesine koştu. Kasayı açtılar, boş. İkinci kasayı açtılar, o da boş. Hacı Veli şaşırdı: Şair doldur kasayı diyor, bizimkiler niye boş? Kalburabastî Efendi gözlüğünün üzerinden baktı: Evladım, sen yanlış kasaya bakıyorsun. Doldurulan kasa herkesin görebildiği kasa olsa şiirin yarısı zaten yazılmazdı! Hacı Veli bir kasa daha aramaya kalkınca Efendi kolundan tuttu: Fazla merak edersen şiirin Hakkını aramak zinhar suç sayılıyor kıtasına erken geçersin, otur yerine!

Ozan Veysi Kabaca Köşesi’nden kafası patlak, fikri şaplak bir sakin Zengin kendi destanını yazar ülkemde dizesini görünce yayınevi kurmaya karar verdi. Fakire de bir destan yazdıralım dedi. Fakat devamındaki Kul fakir düşmüş yok destanda hükmü dizesini okuyunca kalemi bıraktı: Adamın destanda bile kontenjanı yokmuş! Kalburabastî Efendi meseleyi açıkladı: Zenginin hayatı destan, fakirinki dipnot olmuş. Sakinimiz sordu: Dipnot hiç olmazsa sayfanın altında duruyor mu? Efendi cevap verdi: Bu şiirde garibin başına gelene bakarsan sayfadan da aşağı düşmüş!

Ozan Avanoğlu Köşesi’nden bir sakin Ekâbirler KUT olmuş benim ülkemde dizesinde ayağa kalktı: Efendim, burada tarihî bir kavram problemi var! Eski Türk devlet geleneğinde kut, hükümdarlık yetkisinin Tanrı tarafından verildiğine inanılan meşruiyet anlayışıydı. Şair ise ekâbirin kendisini dokunulmaz ve ayrıcalıklı görmesini hicvediyor. Kalburabastî Efendi memnun oldu: İşte bu! Kafası patlak olabilir ama fikri bugün çalışıyor! Sonra Garipler sırtında ne dümenler dönüyor dizesini okuyup ekledi: Dümen dönüyorsa gemi nerede? Arkadan cevap geldi: Efendim, gemiyi bulamadık ama garibin sırtı liman olmuş!

Ozan Kul Köşker Köşesi’nden kafası patlak, fikri şaplak sakinimiz Hakkını aramak zinhar suç sayılıyor bölümünde eline dilekçe aldı. Birinci kapıya gitti: Yan bina. Yan binaya gitti: Üst kat. Üst kata çıktı: İnternetten başvurun. İnternete girdi: Sistem geçici olarak hizmet veremiyor. Geri gelip Kalburabastî Efendi'ye sordu: Hakkımı nerede arayayım? Efendi şiirin devamını gösterdi: Feryat figan boş çaba meydanlarda. Adam dilekçeyi katladı: O zaman bağırayım. Efendi onu da durdurdu: Şair onun da yankılanıp geri geldiğini söylüyor. Sakinimiz şaşırdı: Peki vatandaş ne yapacak? Kalburabastî düşündü: Şimdilik Halit Bey'e şiir malzemesi sağlayacak gibi görünüyor!

Son kıtada Ya devlet başa ya kuzgun leşe denince RUSAMER'de Kuzgunlarla Mücadele Komisyonu kuruldu. Fakat Kalburabastî Efendi komisyonu beş dakika sonra feshetti: Kuzgunla uğraşmayın! Şairin istediği belli: adalet, ahlak, hesap sorabilen yönetim ve garibin korunması. Arka sıradan biri Adam gibi adamlar gelmeli başa dizesini okuyup sordu: Efendim, başvuru şartları nelerdir? Kalburabastî cevapladı: Şiire göre üç belge yeterli: Vicdan, ahlak, adalet. Sakinimiz telaşlandı: Fotokopileri olur mu? Efendi masaya vurdu: Memleketin meselesi zaten yıllardır asılları yerine fotokopileriyle idare etmeye çalışmak!

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi burada mizah dosyasını kapattı. Halit Durucan'ın Benim Ülkem şiiri klasik anlamda bir güzellemeden çok, sevdiği ülkeye içeriden yöneltilmiş sert bir toplumsal itiraz şiiri. Bayrak ve ülke güzelliğiyle başlayan metnin hemen ardından anafor, ah dağı, harami düzen, çalınan yarınlar, alın teri, suskunluk ve adalet arayışı geliyor. Bu karşıtlık önemli: Şair ülkesine kızdığı için konuşmuyor; ülkesini sevdiği için susamıyor.

Şiirin ses örgüsünü taşıyan Ah ahhh tekrarları da yalnız ünlem değil, bölümler arasında çalan bir çeşit alarm gibi çalışıyor. Ancak şiir yer yer doğrudan politik-toplumsal söyleme çok yaklaştığından şiirsellik geri çekiliyor. Bazı düşünceler açıklanmak yerine daha yoğun imgelerle sezdirilse metnin edebî kuvveti artabilir. Buna karşılık Ahlar birikir de yüreğime ah dağı kurar, Zengin kendi destanını yazar, Günler asra döner emekçinin omzunda gibi dizelerde şiir yeniden yükseliyor. Özellikle Ah Dağı imgesi, metnin tamamını taşıyabilecek kadar güçlü.

RUSAMER son tutanağına geçti:

Bayrak yerinde.
Toprak yerinde.
Dört mevsim yerinde.
Alın teri de yerinde.

Fakat şair soruyor:

Adalet nerede?
Ahlak nerede?
Hesap nerede?
Umut nerede?

Kafası patlak, fikri şaplak bir sakin arka taraftan bağırdı:

Efendim, onları da Keşfet'e mi düşürsek?

Kalburabastî Efendi önceki şiirin TikTok dosyasını hatırladı, başını iki elinin arasına aldı:

Evladım, adalet Keşfet'e düşmesin.
Yeter ki memlekette yerine otursun!

Ve son hükmünü yazdı:

Vatan sevgisi yalnız güzel günlerde alkış tutmak değil; eğri gördüğünde doğrulsun diye ses çıkarmaktır.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal