8
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
105
Okunma
"Büyümek, bazen içimizdeki en saf neşeyi, en temiz umutları kaybetmektir. Kırlarda çiçek toplayan öksüz bir oğlanın gözyaşlarında saklıdır o masumiyet. Uçurtmasında asılı kalan hayalleriyle, büyüklerin acımasız dünyasında erkenden solan bir fidanın, içimizdeki o hiç büyümeyen çocuğun çığlığıdır bu mısralar. Kalemsiz ve kelamsız kalan büyüklere bir sitem, minik bir yüreğin büyük isyanı... Karşınızda ruhunuza dokunacak bir sesleniş: ’İçimdeki O Çocuk’..."
Bak;
Şu işaret parmağıma bak
Parmağım altında kalana bak
İşte tam orada, şuracıkta bak
Henüz yedi yaşında bir çocuk
Şen şakrak nasıl da gülüyor
Gözlerindeki tomurcuğa bak
--
Dinle;
Filizlenip açacak bir gün elbet
Umut dilekleri yürüyecek kısmet
Çiçeklerin her biri açacak sabret
Açıp etrafı gülistana çevirecek
Onun adı umut, umut kalacak
Umutları söndürme olur mu
--
O çocuk;
O çocuğun ellerine iyi bak
Kırlarda umutlarını toplamış
Çiçekler arasında öksüz oğlan
Boyun bükmüş ağlıyor iyi bak
Gözyaşlarını silmeden ağlıyor
Toprağı ıslatıyor sessiz sessiz
--
Parmağımın değdiği yere bak
Kulağını daya dinle çocuk sesini
Bir isyan patlıyor minik yüreğinde
Kime isyan bu, kime sitem bu anla
Anla anlayabilirsen büyük adam
O çocuğun minik yüreğine bak
--
O çocuk;
Yüreğimin büyümeyen neşesi
Büyümeye isyanın içimdeki sesi
İçten dışa nasılda haykırıyor bak
Oyuncağı çalınmış nasılda ağlıyor
Umudu uçurtmasında asılı kalmış
--
Öldürdüler;
Büyük büyük adamlar aklı küçükler
Vicdan fukarası nankörlükler
İçimizdeki çocuğu büyütmediler
Büyümeden çocuğu öldürdüler
Yasımız büyüdü gün döngüsünde
--
Var ya;
Parmağım altındaki neşeli çocuk
Mektep hayaliyle yanıp tutuştu
Varlıkla yokluk düzensizliğinde
Çalınan umudunu çantaya sığdırdı
Yüreği burkuldu kalemi kırıldı
Kalemsiz kelamsız kaldı büyükler
-*-
www.youtube.com/watch?v=o09vDXQPUGg
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.