​Gözlerinin rengi kaçtı bu akşamüstü,
Sokaklar sessizce üzerime çöktü.
Rüzgâr, eski bir sevdadan bahsetti yine,
Bütün anılar bir bir dizildi önüme...

​Bir gül kurusu bıraktın avuçlarıma,
Unutulmuş sayfalar arasında sararmış.
Ne kokusu kalmış ne de o eski alı,
Tıpkı içimde yarım kalan o sevdalar gibi,
Zamansız gidişinle baş başa kalmış...

​Hani derdin ya; "Geçer her şey, unutulur."
Unutulmuyor işte, kanıyor sabahtan akşama!
Her kırık cümlede senin adın gizli,
Her sokak lambasında senin gölgen var.

​Yıllar devrildi üstümüze, zaman acımasız,
Bir avuç toz kaldı geriye o büyük yangından.
Şimdi ne zaman bir gül görsem kurumuş,
Bir yanım gurbete düşer,
Bir yanım seninle o eski sokakta vurulur...

​Hayaloğlu der ki;
Biz bu sevdayı tozlu raflarda bıraktık,
Bir gül kurusu kadar yalnız,
Bir avuç külden daha sessiz...

Recep Hayal
Hayaloğlu