0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
25
Okunma
Hadi tut elimden,
Yılların yorgunluğu dökülsün parmaklarından.
Okşa başımı,
Bir çocuk masumiyetiyle sığınayım göğsüne.
Sussun kentin o kalleş gürültüsü,
Bırak, gece kendi derdine yansın.
Bağrına yatır da şımart beni yar;
Kaç zamandır sürgündeyim şu yalnızlığa,
Kaç zamandır kendi çamurumda çırpınır dururum.
Bir yangın yerinden çıkmış gibiyim,
Üstüm başım efkar,
İçim darmadağınık...
Sen vur neşterini karanlığıma,
Sen dokun ki iyileşsin kabuk bağlamayan yaram.
Sırtımı dayadığım dağlar yıkıldı birer birer,
Bari sen gitme,
Bari sen sarıl o devasa kırılmışlığıma.
Tut elimden yar,
Yoksa bu sokaklar yutacak beni,
Yoksa bu şiir de yarım kalacak...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
