ne
yol
ne de menzil
bir
efkar,
kardır ayrılık
yangını içte kalana


Şiir çok güzel ve güçlü tebrik ederim kaleminize yüreğinize sağlık

Melâl... Hüzün iç sıkıntısı bezginlik ve keder

Hayat ve acıyı şiirle anlamlandırman ve bir insan için kurulan her cümlenin çekilen her acının şiire dönüşmesi sana çare olmaz dostum

Ne ten nede kefen .. ayrılığın sadece fiziksel olmadığı asıl ayrılığın müsebbibi aşk ve aşk ile soyutlanmış bir gidiş

Ne gül bir ödül nede diken bir acıdır/acıtan hepsi derin bir keder dilsiz bir şairin sessizligidir Yazgı ise şiir

Bir haykırış olmuş final

Sahi olumun lisanı varmıdır sorusunun cevabı ise sessizliktir yani ölümün dilsizliği

Anlaşılmamış bir ruhun aşk ve ayrılık acısını şiirle iyilestiremezsin İmbatto can. O gacı Sara'yı kafaya almak gerek

Bende kızmaya başladım Sara'ya bu ne yahu nedir bu dostuma çektirdikleri

İnsafta güzel şeydir Sara bacı

Her zamanki gibi tarz-ı imbatto güzeldi anlamlıydı kutlarım tebrikler

Sözü çok uzattım selam geldimi selam

yudumyunus

Ölümüm lisanını aramak gerçekten var mıdır acaba ölümün bir lisanı ve nasıldır ruha huzur veren bir lehçemidir ya da acı veren midir

Hani demiş ya şair
Ölüm ile ayrılığı bir terazi kefesine koymuşlar ayrılık biraz daha ağır gelmiş ki biz ölümden öte ayrılığın lehçesini biliyoruz ruhumuzun acının vücut bulmuş haline dönerek...

Şiir güzel
ve görüyoruz ki
Sessizliğin insanı şiire kişilik giydire biliyor işte böyle...

Tebrik ederim şair
Harikaydı
Emeğine
Yüreğine sağlık
Selamlar...

“Ne gül ne de diken / bir melâl, lâl’dır şair gömen” dizeleri, hüznün ve suskunluğun imbattocası... “Var mıdır sahi ölümün lisanı?” sorusu ise şiirin ardından uzun bir sessizlik bırakıyor içimize. Az sözle özgün ve güne öz bir şiir olmuş. Kutluyorum kardeşim, kalbi selamlarımla.