0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
15
Okunma
Sahi, bilir misin özlem dedikleri o dilsiz sızıyı?
Hiç gürültü etmeden gelir,
kapıyı çalmadan girer,
bağdaş kurar kalbinin tam ortasına.
Buruk bir gölge gibi bekler orada...
Konuşmaz.
Sadece seninle aynı havayı solur.
Her nefeste biraz daha ağırlaşır,
biraz daha yerleşir.
Hissediyor musun?
Geceleri yastığına çöken o ağırlığı,
kalabalığın içinde bile yalnız kalan yanını...
Söyle bana ey ruhumun uzak kıyısı,
Sen de benim kadar yarım kalıyor musun?
Sen de adımı fısıldayıp,
sabah olunca susturuyor musun dilini?
Ben yarım kaldım.
Bir yanım sende,
bir yanım bu sızıda.
Ve ikisi de iyileşmiyor...
Çünkü özlem dediğin şey
kanamaz.
Sadece sızlar.
Sessizce.
Her gün.
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
