0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
9
Okunma
Ben seni bir gül sandım,
Meğer bütünüyle bahçeymişsin.
Marifet toprakta değilmiş
Senin verdiğin sevgideymiş
Bastığın yer dokunduğun cennetmiş.
Sonra öğrendim;
bazı insanlar ölünce gitmiyormuş,
insanın içinde bir yer bırakıp
ömrün geri kalanına yerleşiyormuş.
Ne adını anmak yetiyor,
ne susmak unutturuyor.
Aramızda yollar değil artık,
dönülmesi mümkün olmayan zamanlar var.
recepmemis.2
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
