0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
39
Okunma
Aynadaki yansımamı saymazsak
evde hep bir başımayım.
Oysa kilometrelerce ötede
bir köy var;
çocukluğumun
kapısı hâlâ aralık.
Bir dut ağacının altında
bıraktığım sesler var,
çağırsam gelmeyecek.
Ben akşamları
ışıkları birer birer yakıyorum.
Belki ev aydınlanır diye değil,
çocukluğum
karanlıkta kalmasın diye.
Sonra aynaya bakıyorum.
İnsan,
koca bir evde
kendisine rastlamak için
ne kadar uzaklara gitmeli?
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
