’’


Bilesin diye söylemiyorum,
ama bugün hava çok güzel.
Yürümek geliyor içimden,
elin elimdeymiş gibi.

Sana süslü laflar edemem,
beceremem öyle şeyleri.
Ama bak…
Yolda yürürken kaldırımlara değil,
gözlerine bakasım var.

Sessizce oturmak seninle,
konuşmadan, saatlerce.
Hiçbir şey yapmamak belki de
dünyanın en güzel işi.

Sözden anlamaz bu yürek,
mahallenin en afacan çocuğu gibi.
Seni sevmek öyle bir şey…

Sokağın köşesini dönünce
rüzgâr yüzüme çarpıyor.
Sanki sen gelmişsin de
yanağımdan öpmüşsün gibi.

Dünyanın bütün derdi bir yana,
seninle içilen bir çay bir yana.
Ne kadar basit, değil mi?
Ama ne kadar güzel…

Şimdi bir otobüs gelse,
binip gitsek hiç bilmediğimiz bir yere.
Sen cam kenarında otursan,
ben sadece sana baksam.

Öyle büyük vaatlerim yok sana;
sadece yağmurlu bir günde
şemsiyeyi senin tarafına kaydırırım.
Islanacaksam ben ıslanırım.

Şimdi bütün lafları kenara koy,
bütün şiirleri de…
Seni sevmek diyorum;
güneşin doğması kadar net,
su içmek kadar yalın.

Bir çay daha tazeliyor çaycı,
“Ağabey, daldın yine.” diyor.
Bilmeyene anlatmak zor tabii;
insan sevince
böyle dalıp gidiyor.

Kenan Sevinç

X: Kirginkalemm
X: Kensvnc

’’