KIRGIN KALEM
TOPRAK VE İNSAN METAFORU


Yağmur yağdığında
çiçeklerin kokusu değil,
toprağın kendi yalın kokusu tüter.

Üzerinde kokulu, gösterişli
çiçekler yetişti diye
toprağın kendi kokusu değişir mi?

Toprak bilir;
üstüne sinen her kokunun
kendisine ait olmadığını
ve ilk fırtınada
o kokuların üzerinden
sökülüp gideceğini.

İnsan da böyledir.

Makamlar,
unvanlar,
övgüler,
başkasından ödünç alınmış
iltifatlar,
çevrenin süslü sözleri…

Hepsi toprağın üzerindeki
geçici kokular gibidir.
İlk yağmurda silinir,
yok olur gider.

insanında kendi toprağında biriken,
hiçbir rüzgârın taşıyamadığı
kendi özünün kokusu kalır.
Tıpkı topraktaki gibi.

Yani;
kimi kokuları rüzgâr taşır,
kimi kokular yağmurla gelir.
İnsanın da toprağın da
kendi öz kokusunu
hiçbir rüzgâr değiştirebilir mi?

İşte hakikat şu ki;

Üzerine sinen değil,
içinden yükselen kokudur
kıymet.