Ayaklarımın altından
ne şehirler aktı.
Bense onurla seyrettim
kendi can verişimi.

Bir sevgi nasıl yaşar,
bir gurur nasıl ölür?
Bir gün yolun düşerse
uğra bu kente de gör;
Bir aşk uğruna sevdiğim,
ne sevinçler yaktığımı

Ne geride onur kaldı,
ne de bir gurur yaşayan
karanlıklar içinde
uyuyor şimdi.

Kalan ne varsa
yaşadı sokaklarında.
Bir gün yolun düşerse,
Parklarında yürü, 
kaldırımlarına otur,
banklarına bak 
taşlarına sor beni

caddelerinde yürürken
ne kavgalar ettiğimi.
anlatsın isterdim 
nasıl can çekiştiğimi.

Bir umudum kaldı,
sokak lambaları gibi
ışığı kendi gölgesinde
yaşayan.

Bilsem bir gecenin kenarında
beni düşündüğünü,
bilsem dualarını
yağmura kattığını,
bilsem bir köşe başında
yoluma baktığını
yakardım bu şehri
yine gözlerine.
yakardım gururu
Bir umut yaşardı,

Ben hâlâ geleceksin diye
bu şehirde bekliyorum.
Unuttuğun gözlerimle
yoluna sapıyorum.
Kalabalığın içinde
seni hâlâ arıyorum.

Uyutmuyor onurum.
Azaldıkça umudum
Gururumu çok özlüyorum.
yoruldum sevdiğim yoruldum
artık yaşatamıyorum.

Bir kere de sen caddelerime uğra,
geçtiğim yollardan geç.
Bir kere de sen yürü sokağımda,
kaldırımlarına otur, dinle
ağaçların rüzgârdaki fısıltısını.
Bir kere de sen hissettir;
“Gidemedim, geldim.” de.
“Çok özledim” diye
kapımı çal.

Öldür gururunu,
Bir kere de sen yaşat.
Bir tutam sevgi
can versin benim yerime 

Kenan Sevinç

X: Kirginkalemm
X: Kensvnc