’’

REÇEL GİBİ OL...

Kahvaltı sofrasının en renkli, en tatlı köşesinde durur reçel.

Herkes görür onu,
ama kimse ilk kaşığı almak için acele etmez.

Ya buzdolabının soğuk rafında unutulur,
ya da sofranın sonuna doğru biri parmağının ucuyla dokunur;
sırf adı geçsin diye bir tat alır.

ama mutlaka herkes sever..

Değeri bilinmez ama hep oradadır.
Ya buzdolabının rafında yada sofranın tam ortasında.

Bazıları sanır ki çok tüketilmek, çok sevilmektir.

Değildir.

Bir çırpıda harcanıp unutulacağına,
sessizce beklemek daha asildir.

Bırak herkes seni kendi iştahına göre tüketmesin.

Varsın bir süre rafta kalsın adın.
Varsın sofranın ortasında kalakal öyle.

Günün birinde biri gelsin;
seni gerçekten merak eden,
değerini bilen biri...

Kaşığı aceleyle daldırmasın.
Yavaşça tatsın.
Ne olduğunu anlasın.

Gürültüyle bitenlerden olma.

Sessizce kal.

Reçel gibi ol.
Süzül ama dökülme.

Bırak herkes seni sevsin
ama herkes seni tatmasın.

Kenan Sevinç

X: Kirginkalemm
X: Kensvnc

’’