Sakladım gerçekleri kendi içimde
Hükümsüz kaldı fikir önemsiz ve yersiz
Her aynaya baktığımda oynar içimde
Yürek yerinden çıkar kalır nefessiz.

Haykırış nafile, pişmanlık anlık
Ve keşmekeş duygular mı haykıracak
Vicdan geç uyansa ne fayda anlık
Kül olmuş bir ömrü kim kurtaracak

Bir yanım affeder
Bir yanım kanar
İnsan kendinden kaçtıkça
Kendine yanar

Sakladım sırları sırlar çığlıkta
Dar geldi kaleme döktü darlıkta
Dil sükut ederken dar kalabalıkta
Nar-ince kor oldu ten de narince.
Narince içime ateş nar-ince...

Ne senden gizlenen yalnızca bendin
Ben kendimden bile saklandım meğer
Her yanlışın ardında başka bir bendim
Ben benden geçmişin bile bin beter

Bir söz vardı hani dilimin kıyısında
Söylesem ne değişir, sussam ne kalır
İnsan kendi kurduğu mahkemesinde
Hem suçlu hem hâkim hem de tanıktır

Bir yanım affeder
Bir yanım kanar
İnsan kendinden kaçtıkça
Kendine yanar

Sakladım sırları sırlar çığlıkta
Dar geldi kaleme döktü darlıkta
Dil sükut ederken dar kalabalıkta
Nar-ince kor oldu ten de narince.
Narince içime ateş nar-ince...

Ne ateş dışarıda
Ne kül başkasında
Beni yakan bendim
Kendi ocağımda

Bir yanım affeder
Bir yanım kanar
İnsan kendinden kaçtıkça
Kendine yanar

Sakladım sırları sırlar çığlıkta
Dar geldi kaleme döktü darlıkta
Dil sükut ederken dar kalabalıkta
Nar-ince kor oldu ten de narince.
Narince içime ateş nar-ince...

Bir yanım affeder
Bir yanım kanar
İnsan kendinden kaçtıkça
Kendine yanar
Narince içime ateş nar-ince...