Bir ipek mendil elimde,
Sandık kokusu üzerinde.
Tenimde geziniyor
Bir güverte esintisi.
Sanki yılların tesellisi.
Hâlâ ıslak, kurumuyor
Bir türkü, köşesinde
Usul usul fısıldıyor.
Bir buse kondurdum
Solmuş çiçeğine.
İçimden nehirler taştı.
Ben değil, o ağlıyor.

Paylaş:

18 Beğeni

+10 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (8)

5.0

100% (8)

Mendil Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Mendil şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Mendil şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Kul Seyyah, @kul-seyyah

18.8.2026 06:33:07

5 puan verdi

Değerli dost şairemiz, kaleminizden çok güzel ve akıcı bir şiir okudum.
Sandıkta saklanmış çeyizden bir hatıra olan mendil eskiden çok kullanılmış ve bu gün yerini maalesef peçeteye bırakmış.
Yüreğinize, emeğinize ve kaleminize sağlık. Tebrik ediyorum ve kutluyorum sizi.
Nice şiirlerde buluşmak ümidiyle, selam ve saygılarımla.

Rabia Asya Öztürk, @ozturkasya

18.8.2026 00:46:20

5 puan verdi

Kaleminizi sizi kutluyorum
Gönül sesiniz hiç susmasın
Kaleminiz hüzünden kederden değil
İlhamdan umuttan ve güzellikten konuşsun
Nice güzel dizelere
Selam ve saygılarımla hocam

Etkili Yorum

bdbedri, @bdbedri

17.8.2026 18:59:58

Bu dizelerde bir mendil değil, yılların suskunluğu ıslanıyor… Sandık kokusundan güverte esintisine, solmuş çiçekten köşesinde fısıldayan türkünün hüznüne kadar her imge geçmişe açılan bir kapı olmuş. “Ben değil, o ağlıyor” dizesi ise şiirin tam kalbine vuruyor; çünkü bazen insanın gözyaşını gözleri değil, dokunduğu eşyalar taşır. Çok zarif, çok derin ve sessizce yakan bir şiir. Tebrikler…

Etkili Yorum

Yılmaz Tizgöl , @yilmaztizgol

17.8.2026 18:51:36

Sandık kokusunu taşıyan ipek bir mendili, yılların hatırasına ve dinmeyen bir gözyaşına dönüştürmüşsünüz. Köşesinde fısıldayan türkü ve solmuş çiçeğe kondurulan buse, mendilin kimden kaldığını söylemeden derin bir özlem hissettiriyor. “Ben değil, o ağlıyor” finali ise insanın kendi acısını bir eşyaya emanet edişini çok zarif anlatmış. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.

Etkili Yorum

Hikmet-Metin, @hikmet-metin

17.8.2026 17:32:20

5 puan verdi

Geçmişin kokusunu, hasretin sessizliğini bir mendile sığdıran çok zarif bir şiir. Özellikle “Ben değil, o ağlıyor” dizesi yüreğe dokunuyor. Kaleminize sağlık.