"Eşim Eşidim."

Şiirin Hikayesi
Sevdiğim;
Dünya bir saraydır. Nice hanların, sultanların,
imparatorlukların, mal, mülk, hazine sahiplerinin,
kuş dilinde bilirlerin, Tanrı’ya elçilik edenlerin konakladığı
Gelip geçtiği saraydır kadim handır bu dünya.

Bu görkemli saray içinde bir saray var ki:
Tüm sarayların en güzeli, en muhteşemi olan bu saray,
Yaratan’ın inşa ettiği bu sırrı çözülmedik, el değmedik saray...
Gönül gönüller sarayı


Karınca sarayları, kuşlar, arılar daha nicesin konakları,
hepsinin süsü, süseni, sesi olan bir sultanı vardır.

Ve bu dünya saraylarından konaklarından biri de
bizim köhne hanemizdir.
Bu köhne haneyi dünyanın en güzeli, kutsalı eden sultanımsın.
Bir çöplük barakası olsa da seninle en nadide bir saraydır.

Yaratan’ın var ettiği en gizemlisi,
içinde sevginin çiçekler açtığı saraydır...
Karınca için inşa edilmişi bile koca saraydır...
İmar edilmiş, el değmedik muhteşem saray...
Saray içinde saray; ’Gönül Sarayı’
sultanıyla anlamlıdır ancak.
Ne mutlu bana ki sultanımsın
Ne mutlu sana ki eşim eşitimsin...

Seven sevgisinde sevgiyi var edeni bulur ki:
’O’, varlığı eseriyle bilinen sevginin kendisidir.
Ne mutlu bilene ; bulabilene...


19.12.2025
Arşiv düzeltilerek.