0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
41
Okunma
Herkesin bir ütopyası vardır kendi içinde yaşattığı
kimi toz pembe hayaller kurar,
kimi saf çocuksu duygularla yaşar
kiminin kalın duvarları vardır dışa dönük içine açıktır
kimi sütten çıkmış ak kaşıktır kalbini yansıtır
Olabildiğince kahpe’rengi tonlarına çalar
Siyahtır aslında kendini kandırır
Kimindeyse lâl sükût-u hakimdir
baş kaldıran dizelere kalemi ağlatır
Kimi ise dünya yansa oralı olmayandır
kimi falan içindir, kimi filan
...
velhasıl
ben acı severim mesela hayat gibi hemde
en zehir, zıkkım haliyle yaşarım
derinlerimde, en diplerde
...
ve sislidir gök’yüzüm
yıldızlarım hep karanlık,
terkettiğim o şehirde 🚬
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
