Yarını Yıkıyorum....

Yarını seviyorum;
çünkü yarın henüz kirlenmedi.

Henüz kimse kırmadı onu,
kimse öfkesini bırakmadı üzerine,
kimse yarım kalmış bir sevdanın
gölgesini düşürmedi.

Yarın,
henüz tertemiz bir sayfa gibi
bekliyor bizi.

Ama biliyorum;
yarın da bir gün bugün olacak.

İşte bu yüzden
yarını beklemiyorum.

Yarını yıkıyorum.

Bugünün kirlerini
yarına taşımamak için…

Dünden kalan kırgınlıkları
gönlümün cebinden çıkarıyorum.
Bana söylenen ağır sözleri,
söyleyip de pişman olduğum sözleri,
affedemediğim insanları,
kendime bile itiraf edemediğim
küçük hesapları…

Hepsini
birer birer çıkarıyorum içimden.

Bazısını suya bırakıyorum,
bazısını zamana…

Bazısını da
“Artık yeter.” diyerek
kalbimden uğurluyorum.

Çünkü insanın en büyük yükü
sırtında taşıdığı değil,
kalbinde biriktirdiğidir.

Ve bazı şeyleri
unutmak için değil,
yarına bulaştırmamak için
bırakmak gerekir.

Bugün çamaşır günüm…;
Gönlümün ipine
geçmişten kalan ne varsa asıyorum.

Pişmanlıklarımı,
yanlışlarımı,
kırgınlıklarımı,
suskunluklarımı…

Güneşe çıkarıyorum hepsini.

Belki bazı lekeler
tamamen çıkmıyor.

İnsan geçmişini
yıkasa da izlerini silemiyor.

Ama iz başka,
leke başka…

İz, yaşadığımızı hatırlatır;
leke ise
temizlenmemiş olanı.

Ben izlerimle yaşamayı
öğrenebilirim.

Ama lekelerimi
yarına miras bırakmak istemiyorum.

Çünkü yarın
benden bugünün hesabını değil,
bugünden ne öğrendiğimi soracak.

Ben de ona
daha temiz bir kalp,
daha yumuşak bir söz,
daha merhametli bir bakış
bırakmak istiyorum.

Belki dünyayı değiştiremem.

Belki herkesin kalbine
iyilik koyamam.

Ama kendi kalbimin kapısında
nöbet tutabilirim.

İçeriye öfke girmek istediğinde
“Dur.” diyebilirim.

Kırgınlık geldiğinde
“Burada kalamazsın.” diyebilirim.

Kin kapıyı çaldığında
ona bir sandalye bile vermeyebilirim.

Çünkü insan,
dünyayı temizlemeden önce
kendi içindeki odayı havalandırmalı.

Bir pencere açmalı
geçmişe…

Biraz güneş girmeli içeri.

Biraz merhamet,
biraz anlayış,
biraz da kendini affetmek…

Sonra
yeniden başlamalı.

İşte ben
her sabah yeniden başlamak için
geceden kalanları yıkıyorum.

Yarını yıkıyorum.

Çünkü yarın
dünün intikamı değil,
bugünün emaneti olmalı.

Ve insanın
hayata bırakabileceği en güzel iz;

çok şey söylemiş olmak değil,
birinin kalbini
daha fazla kirletmeden
bu dünyadan geçip gitmektir.

Belki de gerçek zenginlik budur:

Kalbinde taşıyacak kadar
sevgi bulabilmek,
affedecek kadar
merhamet taşıyabilmek
ve gideceğin yere
kendi kirini götürmemek…

Ben yarını böyle seviyorum.

Henüz tertemiz olduğu için değil yalnız;

onu kirletmemek için
bugünden kendimi temizlediğim için.

Bugün çamaşır günüm…

Ve ben
dünden kalan ne varsa
gönlümün ipine asıyorum.

Rüzgâr birazını alıp götürsün,
güneş birazını kurutsun,
zaman birazını unuttursun…

Geriye ne kalırsa
onu da ben taşıyayım.

Ama yarına
temiz bir kalp bırakalım.

Çünkü…

Kalbinizin temizliği,
bu dünyada rızkınızdır.

Ve belki de
yarına verebileceğimiz
en güzel hediye,
kirletmediğimiz bir iyiliktir.

“Yarını seviyorum; çünkü yarın henüz kirlenmedi.
Bugün mü?
Bugün çamaşır günüm… Yarını yıkıyorum.”
“Kalbinizin temizliği, bu dünyada rızkınızdır.”
pkze–mavikatre 💧🖋️

Pakize Özbaş
pkze–mavikatre 💧🖋️
Bursa🍀

Paylaş:

27 Beğeni

+19 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (13)

5.0

100% (13)

Yarını yıkıyorum... Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Yarını yıkıyorum... şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Yarını Yıkıyorum... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi Etkili Yorum

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

15.8.2026 01:02:16

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO EDEBİYAT ŞEHRİ KAHRAMANMARAŞ

Gönül Çamaşırhanesi, Yarını Makineye Atanlar ve Kini Mandalla İpe Asanlar Salonu

Kalburabastî Efendi Hazretleri salona çizgili pijamasının üstüne çamaşırcı önlüğü geçirmiş; başında mandallardan yapılmış taç, omzunda çamaşır ipi, bir elinde leğen, ötekinde YARIN – 30 DERECEDE YIKANIR, KİNLE BİRLİKTE ATMAYINIZ yazılı deterjan kutusuyla girdi. Pakize Özbaş’ın Yarını Yıkıyorum şiirini okumaya başladı. Bugün çamaşır günüm dizesine varınca kolları sıvadı: Pakize Hanım, yarını daha gelmeden kirli sepetine atmışsınız! Garibim henüz bugün bile olmamış; ne ara kirlendi de ön yıkamaya aldınız?

Ozan Duranoğlu Köşesi’nde Çamaşırcı Mukadder, Gönlümün ipine geçmişten kalan ne varsa asıyorum bölümünde mandalları saydı: Pişmanlık, yanlış, kırgınlık, suskunluk... Hocam ip dayanır mı? Kalburabastî ipi yokladı: Mukadder, geçmiş ağır geliyor. İki direk daha dik! Pakize Hanım çocukluktan da bir şey çıkarırsa bütün mahalleye çamaşır ipi çekeceğiz!

Ozan Avanoğlu Köşesi’nde Lekeci Haydar, Bazı lekeler tamamen çıkmıyor sözünü duyunca deterjanı boca etmeye kalktı: Bir kapak daha atalım, çıkar belki! Kalburabastî kutuyu elinden aldı: Haydar, bu gönül; beyaz çarşaf değil! Fazla deterjanla vicdan köpürür. Hem şair açıkça söylemiş: İz başka, leke başka. Sen hatırayı da çıkarırsan kadın sabah kalkıp geçmişini tanıyamaz!

Ozan Dermani Köşesi’nde Kapıcı Feriha, Öfke girmek istediğinde Dur / Kin kapıyı çaldığında ona bir sandalye bile vermeyebilirim bölümünde kapının arkasına dikildi. Bir süre sonra seslendi: Hocam kırgınlık geldi, almıyorum. Öfkeyi çevirdim. Kin de dışarıda ayakta bekliyor! Kalburabastî kapıya baktı: Feriha, kini bekletme, tamamen gönder! Ayakta bekleyen kin birazdan komşuya Ben buraya misafir geldim diye yerleşir!

Ozan Çiçeklioğlu Köşesi’nde Makinacı Şaban, Her sabah geceden kalanları yıkıyorum / Yarını yıkıyorum dizelerinde çamaşır makinesinin kapağını açtı: Program hangisi efendim? Pamuklu mu, hassas mı? Kalburabastî etikete baktı: Gönül hassas, kırgınlık sentetik, kin inatçı leke, yarın ise daha kullanılmamış! Sen makineyi çalıştırma Şaban; bu yükle sıkmaya geçerse geçmiş 1200 devirde salona dağılır!

Kalburabastî Efendi Hazretleri finalde şiirin bütün malzemelerini önüne topladı: Dünün kırgınlıkları leğende, pişmanlıklar deterjanda, suskunluklar ipe asılmış, öfke kapıdan kovulmuş, kine sandalye verilmemiş, pencere açılmış, güneş içeri alınmış, yarın da daha dünyaya gelmeden yıkanıp ütülenmeyi bekliyor!

Başını sallayıp hükmü verdi:

Pakize Hanım, şiirin düşüncesi güzel: İnsan geçmişin kirini geleceğe taşımamalı; affetmeli, arınmalı ve yarına daha temiz bir gönülle yürümeli. Ama RUSAMER kayıtlarına göre siz işi biraz büyütmüşsünüz. Millet yarın için plan yapıyor, siz yarını çamaşır makinesine atmışsınız!

Üstelik şiirin başında Yarın henüz kirlenmedi diyorsunuz. Sonra yaklaşık yüz dize boyunca o tertemiz yarını yıkıyorsunuz! Yahu temiz şeyi niye yıkıyoruz? Su parası bedava mı Bursa’da?

Kalburabastî leğeni koltuğunun altına sıkıştırıp çıkarken geri döndü:

Bir dahaki şiirde Öbür günü ütülüyorum derseniz RUSAMER gelmez! Çünkü Mukadder hâlâ gönül ipindeki kırgınlıklara mandal yetiştiriyor, Haydar çıkmayan lekeyi ovuyor, Feriha kapıda kinle tartışıyor, Şaban da henüz gelmemiş yarını sıkma programına almış! Bu gidişle gelecek hafta tertemiz olur ama elektrik faturası geçmişten daha ağır gelir!

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri – Celil ÇINKIR / Delibal

Celil ÇINKIR

15.8.2026 07:18:36

Kıymetli Pakize Özbaş Hanımefendi,

Vallahi bu defa RUSAMER yorumundan çok, anne-kız arasında geçen konuşmaya güldüm.

Kızınız sizi telefonun başında kendi kendinize gülerken görünce hükmü hemen vermiş:

Anneee! Kendi kendine niye gülüyorsun? Kendi kendine gülene deli derler!

Sizin savunmanız ise daha da güzel:

Kızım, kendi kendime gülmüyorum; Celil Hocanın yazdıklarını okuyorum. Edebiyat dünyasında bir çamaşır makinesi patladı!

Şimdi kızınız açısından düşününce manzara gerçekten vahim: Annesi gecenin bir yarısı telefonun karşısında kahkaha atıyor; işin içinde RUSAMER var, Kalburabastî Efendi var, 1200 devirde sıkılan yarınlar var, Bursa'nın su faturası var, bir de patlayan çamaşır makinesi çıktı. Kızcağızın teşhis koymayıp da ne yapmasını bekliyoruz?

Kalburabastî Efendi Hazretleri hadiseyi öğrenince yalnızca şu notu düşmüş:

Kızına söyleyin, annesi kendi kendine gülmüyor. Biz güldürüyoruz. Ama bunu delilik olmadığına delil diye göstermesin; RUSAMER adı geçince savunma biraz zayıflıyor.

İçiniz acıyıncaya kadar gülmenize sevindim ama kaburgaları da kollayalım Pakize Hanım. Daha Kazdağları Senfonisi başlayacak; orkestra şefi ekibi bekliyor.

Sürçülisan da ne demek; böylesine güzel, doğal bir anne-kız hatırasını bizimle paylaşmanız ayrıca tebessüm ettirdi.

Kızınıza selamlarımı, size de selam, saygı ve muhabbetlerimi gönderiyorum.

Özün sözü budur. Vesselam.

Pakize Sultan

Şiirin sahibi

15.8.2026 02:49:00

Yorumu okurken sesle güldüm 🤣
Kızım diyor ki
Anneee!
Kendi kendine niye gülüyorsun..😀
Kendi kendine gülene deli derler !
İçim acıdı gülerken inanın..
Çünkü o artık normal gülme değil, RUSAMER kaynaklı kahkaha krizi!🤣

Hele gel bak Celil Hocamın yazdıklarına gülmemek ne mümkün .
“Yahu temiz şeyi niye yıkıyoruz? Su parası bedava mı Bursa’da?”
cümlesi var ya… İnsan onu sessiz okuyamaz ki! 🤣🤣🤣
Dedim ki
“Kızım, kendi kendime gülmüyorum; edebiyat dünyasında bir çamaşır makinesi patladı, onun etkisi!” 😂

Ama şimdi ciddi tarafı:
Gülmek güzel de kaburgalar RUSAMER’e kayıtlı değil! 😂☕

Sürçü lisan ettiysem affola 🌿🙏🏻
Saygılarımla 🌹

Celil ÇINKIR

15.8.2026 02:11:46

Kıymetli Pakize Özbaş Hanımefendi,

Savunmanız RUSAMER Çamaşır ve Gönül Temizleme Kurulu tarafından incelendi. Yarın henüz kirlenmedi itirazımıza karşı Ben yarını değil, dünden üzerine düşecek gölgeyi yıkadım savunmanız kabul edildi. Dosyaya da şerh düşüldü: Şair suçsuz, mazi lekeli.

Fakat öbür günü ütülemeyeceğim sözünüzü tutmanızı özellikle rica ediyoruz. Siz böyle devam ederseniz gelecek haftayı kolalayıp gelecek ayı kuru temizlemeye vereceksiniz; RUSAMER'in elektrik faturası buna dayanmaz.

Kırgınlık mandalda kurusun, kin zaten kapının dışında kalsın, öfke içeri alınmasın... Pişmanlığın lekesi çıkarsa ne âlâ. Ama gönlü fazla sıkmayalım; 1200 devir şiire de insana da fazla gelir.

Kalburabastî Efendi Hazretleri selamınızı aldı. Çamaşır ipini şöyle bir yokladı ve tek cümlelik talimat verdi: Pakize Hanım'a söyleyin, gönül ipine yalnız güzel hatıraları assın; gerisini makine zaten halleder.

Bu güzel karşılık ve gittikçe kendi başına bir edebî orta oyununa dönüşen muhabbetiniz için teşekkür ediyorum.

Selam, saygı ve muhabbetlerimle.

Özün sözü budur. Vesselam.

Pakize Sultan

Şiirin sahibi

15.8.2026 01:57:00

Celil Hocam, şiirime böyle bir yorum değil, adeta RUSAMER ruhsatlı bir çamaşırhane raporu yazmışsınız. 😂🌸

Şiirin her dizesini didik didik edip; kırgınlığı mandalla ipe asmış, kini kapının önüne koymuş, pişmanlığı deterjana katmış, öfkeyi kapıdan çevirmişsiniz. Yetmemiş, henüz doğmamış yarını da 1200 devirde sıkmaya kalkmışsınız! 😂

“Yarın henüz kirlenmedi” derken beni yakalamanız da cabası… Haklısınız hocam; ben yarını yıkarken siz de şiirin açığını yakalamışsınız. Fakat savunmam hazır: Ben yarını kirli olduğu için değil, dünden kalanların gölgesi bulaşmasın diye yıkadım. 😊

Bu kadar emek verilmiş, bu kadar ince göndermelerle süslenmiş, üstelik beş puanla taçlandırılmış bir yoruma insan ne desin?

Çamaşır ipim de gönlüm de size minnettar. 😂
Kalburabastî Efendi Hazretleri’ne ayrıca selam söyleyin; bir dahaki şiirde öbür günü ütülemeyeceğim, söz! 😄

Yüreğinize, kaleminize ve o güzel mizahınıza sağlık hocam.
Muhabbetimiz daim, gönül ipimiz hep temiz kalsın. 🌸☕
Celil Hocam yorumunu okurken aşağı yukarı böyle kaldım. 🤣
“Yahu temiz şeyi niye yıkıyoruz? Su parası bedava mı Bursa’da?” kısmında artık koptum! 😂

Düzenleme:15.8.2026 02:12:57

Celil ÇINKIR , 5 puan verdi , etkili yorum yaptı.

15 Ağustos 2026 Cumartesi 01:02:16

Bu yoruma 4 cevap yazılmış.

Celil ÇINKIR

15 Ağustos 2026 Cumartesi 07:18:36

Pakize Sultan , şiirin sahibi

15 Ağustos 2026 Cumartesi 02:49:00

Celil ÇINKIR

15 Ağustos 2026 Cumartesi 02:11:46

Pakize Sultan , şiirin sahibi

15 Ağustos 2026 Cumartesi 01:57:00

Cevap Yaz

ümit zeki soyuduru, @umitzekisoyuduru

17.8.2026 00:05:14

5 puan verdi

Yüreğinize ve kaleminize sağlık, çok güzel ve anlamlıydı şiiriniz.
Saygı ve selamlar.

Tülay Aslan, @tulayaslan

15.8.2026 23:02:56

5 puan verdi

Yarını seviyorum; çünkü yarın henüz kirlenmedi.
Bugün mü?
Bugün çamaşır günüm… Yarını yıkıyorum.”
“Kalbinizin temizliği, bu dünyada rızkınızdır.”
pkze–mavikatre 💧🖋️

Güzel şiir okudum güzel yarınlara umutla geleceğe bakmanız dileğiyle.Tebrikler.Selam sevgiler.

serdarascioglu, @serdarascioglu

15.8.2026 22:46:05

Etkili Yorum

bdbedri, @bdbedri

15.8.2026 18:43:27

Kıymetli Pakize Sultan..
Bu şiir, sadece bir metin değil; kalbin kendi çamaşırhânesinde tuttuğu sessiz bir arınma ayini.
En vurucu noktası şu: Yarını sevmek, onu kirletmemek için bugünden kendini yıkamak.
Yarın henüz tertemiz bir sayfa. Kimse öfkesini, yarım kalmış sevdaları, pişmanlıkları üzerine bırakmamış. Ama o sayfa, bir gün mutlaka “bugün” olacak. İşte bu yüzden şair yarını beklemiyor; yarına taşıyacağı kiri daha doğmadan siliyor.
En derin darbe şu cümlede gizli:
“İnsanın en büyük yükü sırtında taşıdığı değil, kalbinde biriktirdiğidir.”
Geçmişin kırgınlıklarını, affedemediği insanları, kendine bile itiraf edemediği küçük hesapları birer birer çıkarıyor. Bazısını suya bırakıyor, bazısını zamana, bazısını da “Artık yeter” diyerek kalbinden uğurluyor.
Ve o muhteşem ayrım:
İz başka, leke başka.
İz yaşadığımızı hatırlatır, leke ise temizlenmemiş olanı. Şair izleriyle yaşamayı öğrenebileceğini, ama lekelerini yarına miras bırakmak istemediğini söylüyor. Çünkü yarın, bugünün hesabını değil, bugünden ne öğrendiğini soracak.
Kalbin kapısında nöbet tutmak…
Öfke gelince “Dur”, kırgınlık gelince “Burada kalamazsın”, kin kapıyı çalınca sandalye bile vermemek…
Dünyayı temizlemeden önce kendi içindeki odayı havalandırmak. Bir pencere açmak geçmişe, biraz güneş, biraz merhamet, biraz da kendini affetmek.
Ve finaldeki o sarsıcı cümle:
“Kalbinizin temizliği, bu dünyada rızkınızdır.”
Yarına verebileceğimiz en güzel hediye, kirletmediğimiz bir iyiliktir.
Bu şiir, “yarını yıkıyorum” derken aslında kendini yeniden doğuruyor.
Gönlünün ipine asılan her leke, rüzgâra, güneşe ve zamana teslim ediliyor. Geriye kalanı da taşımak… Ama yarına temiz bir kalp bırakmak.
İşte asıl zenginlik burada:
Kalbinde taşıyacak kadar sevgi, affedecek kadar merhamet ve gideceği yere kendi kirini Aşk ile götürmemek.

Yılmaz Tizgöl , @yilmaztizgol

15.8.2026 11:49:43

5 puan verdi

Pakize Hanım, geçmişten kalan kırgınlıkları ve pişmanlıkları gönlün ipine asılan çamaşırlara benzetmeniz çok güzel olmuş. Yarını beklemek yerine, ona bugünden temiz bir kalp hazırlama düşüncesi yazının özünü taşıyor. “İz başka, leke başka” ayrımı ve kine kapıda sandalye bile vermemek sözü özellikle anlamlıydı. Kutluyorum hanımefendi, kalbi selamlarımla.

yudumyunus, @yudumyunus

15.8.2026 10:55:39

5 puan verdi

Gün yaşadığın gündür iyiden yana sevgiden yana ne aldıysan kârındır
Yarınını hâlikın bilir yarınların sana ne getireceği meçhûl

Ne güzel bir cümle yıkamak
Evet insan bu gününü yıkarken içindekileri de yıkayıp ak pak edebiliyorsa geçmişi unutup o iç temizliğiyle yarına ulasabilirse ne mutlu çünkü insan olmuştur insanlığın gereğini layıkıyla yapmıştır ne mutlu böylesi bir ruha sahip olanlara ne mutlu bütün kirlerinden arınıp insanlığıyla yarına yük olmayanlara

Yazacak o kadar şey var ki yazmakla bitmez

Kısacası yine merkezde insan yine insan olabilmenin erdemliği ve kemalet

Her haliyle mükemmel bir şiir mükemmel bir anlatım harika bir üslup ve kendisine okuyucuyu hayran bıraktıran bir tema bir eser

Sizi eserinizi vede usta kaleminizi tüm samimiyetimle kutlarım tebrikler

yudumyunus

Kul Yorgun, @kulyorgun

15.8.2026 08:38:51

5 puan verdi

Yarin henüz kirlenmedigi icin seviliyor
Henüz kimse öfkesini birakmamis henüz kimse yarim bir sevdayi gölge yapmamis
Bu yüzden yazi yarini beklemiyor yarini yikiyor
Cünkü kir bugunden tasinirsa yarin da bugün olur

Çamaşır günü metaforu cok net
Gönlün ipine pismanlik kirginlik suskunluk asiliyor
Güneşe cikariliyor
Bazi lekeler cikmiyor ama yazar iz ile lekeyi ayiriyor
Iz yasandigini hatirlatir leke temizlenmemis olandir diyor

En sert yer kalbin kapisinda nobet
Ofke geldiginde dur demek
Kin geldiginde sandalye vermemek
Kirginlik geldiginde burada kalamazsin demek
Bu bir teslimiyet degil bir temizlik iradesi

Son kitalar emanet kelimesiyle bitiyor
Yarın dünün intikami degil bugünün emaneti olmalı.
Ve en güzel iz cok konusmak degil
Birinin kalbini kirletmeden gecip gitmek

Yazi baştan sona bir arınma ayini
Rüzgara suya zamana birakiliyor yükler
Geriye kalan temiz bir kalp ve merhamet
Bu yüzden tekrar ediyor
Kalbin temizligi bu dünyada rızkındır.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏

Kendi Halinde, @kendihalinde

15.8.2026 08:00:09

5 puan verdi

Yarınımıza tertemiz uyanmanın elimizde olduğunu anlatan, öğreten bu şiirinizi yüreğinizi kutluyorum. Dün sadece aldığımız bir ders olarak yarına uyandırsın bizi ki yarınlarımızı daha mutlu daha umutlu kurabilelim. Gönlünüze kaleminize sağlık. Saygı ve sevgilerimle.

YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1

15.8.2026 03:18:23

5 puan verdi

Sevgili Pakize Sultan’ın bu derin ve hisli şiiri, insanın kendi iç dünyasıyla yüzleşmesini, ruhunu geçmişin yüklerinden arındırma çabasını büyüleyici bir zarafetle anlatıyor.

Metaphorik olarak kullanılan "çamaşır günü" ve "yarını yıkamak" imgeleri; affetmenin, hafiflemenin ve içsel temizliğin ne kadar dönüştürücü bir güç olduğunu gözler önüne seriyor.

Şiirin öne çıkan temaları ve vurgulamak istediği temel mesajlar üzerine kısa bir değerlendirme:

"İz, yaşadığımızı hatırlatır; leke ise temizlenmemiş olanı."
Şiirin en vurucu kısımlarından biri bu ayrımdır. Yaşanmışlıkların, acıların ve tecrübelerin bizde bıraktığı izleri kabul etmek olgunluğun bir göstergesi; ancak öfke, kin ve pişmanlık gibi kalbi çürüten "lekeleri" bünyede taşımamak ise bir seçimdir.

"İçeriye öfke girmek istediğinde 'Dur.' diyebilirim."
İnsanın dış dünyadaki her şeyi kontrol edemeyeceğini, ancak kendi iç dünyasındaki odayı havalandırmaktan ve kalbine giren duygulardan sorumlu olduğunu hatırlatıyor. İçsel sınırlarımızı korumanın özsaygı ve huzur için ne kadar hayati olduğu vurgulanıyor.

("Geçmiş ya da gelecek yoktur, sonsuz bir şimdi vardır"); yarın, bugün attığımız adımlarla şekillenir. Yarını kirlenmekten korumanın tek yolu, bugünden dünden kalan kırgınlıkları gönül ipine asıp kurutmaktır.

Kalpte biriktirilen ağır sözler ve pişmanlıklar, insanın taşıyabileceği en ağır yüktür.

Affetmek başkalarını haklı çıkarmak değil; kendi geleceğine o kirli yükü taşımamaktır.

Kalbinizin temizliği, bu dünyada rızkınızdır." Geleceğe bırakılabilecek en güzel miras, kırılmamış ve başkasını kırıp kirletmemiş saf bir kalptir.

Gerçekten ruhu dinlendiren, insanı durup düşünmeye ve kendi iç odalarını havalandırmaya teşvik eden muazzam bir eser.

Etkili Yorum

erbensalim, @erbensalim

15.8.2026 00:39:23

5 puan verdi

Pakize Özbaş (pkze–mavikatre) imzası taşıyan bu eser, serbest veznin o duru, samimi ve insan ruhunu dinlendiren imkanlarını muazzam bir zerafetle kullanan; içsel bir arınmayı, bağışlamayı ve geleceğe temiz bir kalp bırakma gayretini anlatan harika bir ruhsal temizlik ve merhamet manifestosudur.

Hikmet-Metin, @hikmet-metin

15.8.2026 00:32:17

5 puan verdi

Yüreğe dokunan, insanın kendi içindeki kirleri temizlemesini anlatan çok anlamlı bir kalem… Kalbin temizliği gerçekten de en kıymetli miras. Yüreğinize ve kaleminize sağlık.

(sahaf), @-sahaf-

15.8.2026 00:15:33

5 puan verdi

İyilik, yarına bırakılan en değerli mirastır. Bugün yaptığımız küçük bir iyilik, yarın bir insanın hayatında büyük bir umut olabilir. Hayaller ise iyilikle beslenir; çünkü güzel bir gelecek, sadece başarılarla değil, sevgi, paylaşma ve merhametle kurulur. Her iyi kalp, yarının dünyasına bir ışık bir miras
Yarına dair hayaller, insanın içindeki umudu canlı tutan en güzel yolculuktur. Her yeni gün, yeni başlangıçlara, yeni fırsatlara ve güzel ihtimallere kapı açar. Kimi zaman küçük bir mutluluk, kimi zaman büyük bir hedef olur hayallerimiz. Önemli olan, onları sevgiyle büyütmek ve gerçekleşmeleri için sabırla emek vermektir. Çünkü yarınlar, bugün kurduğumuz hayallerle şekillenir abla en güzel çiçekleri koydum şiirine