Üstadım, "Tuvalde Hayalin" şiiri; gecenin sessizliğini, yarım kalan kavuşmaları ve bekleyişin o rengârenk hüznünü adeta bir ressam titizliğiyle tuvale döken büyüleyici bir eser olmuş.
İlk bendden itibaren gökten düşen o üç renkli metaforla okuru sarıp sarmalıyor. Özellikle ikinci benddeki "kalbin hangi rengi seçerse seçsin / her yol sevdayadır, her yol aşkındır" mısraları, sevdanın her hâlinin ne kadar kutsal ve kaçınılmaz olduğunu çok duru bir dille müjdeliyor.
Şiirin kalbi ise dördüncü bendde, o eksik kalmışlık duygusunda atıyor: "resmini tamamlamadık hiçbir vakit / Sevda büyür kalır yürekte bir ömür". Kimi aşkların vuslata ermese de beklemekle, içte demlenmekle büyüdüğünü anlatan bu dizeler, hayatın ve sevdanın en acı ama en tatlı gerçeğini yüzümüze çarpıyor. Finaldeki "bazı aşklarsa beklemekle büyür" dizesiyle de eseri muazzam bir dinginlikle mühürlemişsin.
Kalemine, demlenen o hassas yüreğine sağlık Üstadım!