0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
45
Okunma
Korkuyu büyüttüler
ekranların ışığında,
her sabah biraz daha
sessizleşsin diye sokaklar.
Korku tohumları ektiler her yana,
susturmak istediler seslerimizi.
Kabuğuna çekilsin diye insanlar,
yılan dilli oldu geceler.
Oysa insan
dirençle bilenir;
kar altında filizlenen
inatçı bir kardelen gibi
çıkar karanlığın içinden.
Ey hayat,
bize düşen susmak değil.
Duvarlar yükselse de önümüzde
yürürüz yeniden
sustuğumuz yerden.
Ve biz,
omuz omuza
geçeriz gecenin içinden.
Sabaha varır sesimiz,
gün ışığına karışır
Yiğit Metin Sevindik
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
