Geceden düştüm yollara
Uzadıya giden bir bilinmez mektubun
Ucu yanık dizelerin kenarından
Nehirlerin denizlere aktığı yataktan
Ayağa kalkacaktı ağaçların suya kesilmiş dalları
Yerlerinden sökülüp secdeye varacakti bulutlar
İçimizde curumeyecekti avludaki meyveler
Döküldü ne yazık

Kimseye düşman değildim
El oldum en yakın saydıklarıma
Beraber yedik içtiğimiz sofrada
Boynuma doladilar ekmekleri
Susuz kaldı sayfalar
Sessizlik dünden kalanların malzemesi
Üvey evlat gördüğüm muamele
Ayrıldım çok yazık

Kimseye düşmanlığım yoktu
Kin gutmedim yalanlara
Dik cuval eğri durmaz dediler
Eğrilikler yakar bacaları
Kırıldı kolum yalnız başıma dünyada
Kimse kalmadı zorluğun koynunda
Düşmeye gör ettim buldum dünyasında
Tekmeler sallarlar yüzüne gözüne
Yıkıldım çok yazık

Gökyüzünde göz kırptı tek yıldızlar
Işıkları gözlerimden uzadı karanlığa
Bir aydinlik düşse avuçlarıma
Yakalar çoğalan inat
Düş sarmalı gerçek değil yakılan
Tepeden tırnağa ateşten gömlek
Yaşamak bir yudum soğuk su içmek yaz ayında
Bir açıklama hırsı yazılan
Karalandim çok yazık

Varlik istenir yokluk dunyasinda
Çıplak gelip aç gideceksin ellerinde boş vaadler dünyanın
Ahiret için yakmazsin cirasini maneviyatin
Aklın fikrin dünya sevgisi
Annem babam ve bahçeli evinizden başka bir şey istemezdim
Tarumar ettiler hesapta olmayanlar
Yazımı kışa çevirdi kardeş denilen belalar
Yok sayildim çok yazık