0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
61
Okunma
Sessizce çekildim ömrün çölüne,
Bir sis gibi çöktü keder gözüme.
Dertleri döktüm ben çile gölüne,
Sustu yüreğimin son neşesi.
Gönlüm kırgındır, bak, sitemim cana,
Ziyan oldu emek geçen zamana.
Dost diye yaslandım nice insana,
Vurdular hançeri en zayıf anımda.
Gülüşüm yorgundur, derdim efkârdan,
Bir iz bulamadım geçen yıllardan.
Vefa beklemem artık dünyadan,
Koptu gönlümdeki yaşama sevinci.
Hûzarî der ki: Yandım kendi nârımda,
Har oldu ümidim viran bağımda.
Ömrümün en ağır, en demli çağlarında,
Yıkıldı hayallerim birbiri ardına.
Ne bahar beklerim solan dalımdan,
Ne de ışık dilenirim gece karanlığından.
Yorgun bir ömürle geçtim dünyadan,
Sözlerim tükendi, gülüşlerim yorgun.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
