İliklerime kadar ıslandım,
Senin sevginle yaşarken.
Bir ömre sığmayan mutluluğu,
Buldum sana bakarken.

Her nefeste adın vardı,
Kalbim sessizce seni söylerken.
Aşkın, içimde bir bahar oldu,
Kışlar bile çiçek açarken.

Gözlerin en güzel limanım,
Kayboldum sana varırken.
Dünyayı unuttum bir anda,
Ellerini tutarken.

Eğer aşkın bir rengi varsa,
Senin gülüşünde saklı derken.
Ben ömrümü sana adadım,
Seni sonsuza dek severken.

Ve gün gelir zaman yorulur,
Yıllar usulca geçip giderken.
Ben ilk günkü gibi severim seni,
Saçlarına aklar düşerken.

Bir dua gibi taşıdım seni,
Kalbimin en derin yerindeyken.
Ne mesafeler eksiltebildi,
Ne de ayrılık ihtimali varken.

Sana yazdığım her mısrada,
Ruhum yeniden filizlenirken.
Bir ömür değil, bin ömür isterim,
Yine seninle yaşarken.

Son nefesim dudağımdan,
Adını fısıldar giderken.
Çünkü aşkın en güzel hâli,
Seni ömrümce severken...

Ufuk Güney