Biz attık, bir elmanın iki yarısı olduk sandım.
Şans... kurtlu tarafı bana düştü.
Hikayemizi yazdı romanlar.
Dertli tarafı bana düştü.

Sen evcilik oynar gibiydin kendi nazında.
Oysa aşkın yükü benim omzumda.
Umursamazlık vardı hep tarzında.
Fedakârlık bana düştü.

Mart ayı hep kıştır, havası soğuk.
Nisan’la uyanır tabiat.
Mayıs’ta coşar börtü böcek.
Açar gül, çiçek.
Aşkımız bu üç aydır desek...
Tühhh!
Mart ayı bana düştü.

Sevdayı içimde büyüttüm bir bebek gibi.
Dualarım korudu beni melek gibi.
Ezilen yine ben oldum bir böcek gibi.
Derdi bana düştü.

Bugün sanki bir derdin vardı.
Diline iki kelime dolandı.
"Bitti ilişki" dedin.
"Neden?" dedim.
"Hayatımda yeni biri başladı" dedin.
Bitiş tarafı bana düştü.
İçimdeki sevgi herkese küstü.

Şimdi ben ne yaparım bu yarım elmayla?
Ne yerim, ne doyarım.
Ne atarım, ne unuturum.
Çünkü her ısırıkta senin tadın var.
Her çekirdekte senin adın var.

Sen baharı yaşa,
güller içinde.
Ben Mart’ta kaldım...
karda, kışta, sende.

Allah’ım bu nasıl bir adalet?
Mutluluk hep ona düştü.
Vazgeçmek, beklemek, yanmak...
hepsi bana düştü.
Dinçer Dayı