Felek vurdu, karaları bağladım,
Gözyaşımı ciğerime dağladım.
Irmak oldum, kendi içim çağladım,
Sel oldum da bir tek derya bulmadım.
⚘────────❈────────⚘
Viran oldu gönül, baykuşlar tünedi,
Felek her çileyi bende denedi.
Yıllardır bekledim, dert eksilmedi,
Ömrümü tüketen bir sızı buldum.
⚘────────❈────────⚘
Yüküm ağır geldi, dizim büküldü,
Dert elinden gönlümün bağı söküldü.
Dalım tomurcukken kırağı döküldü,
Gazel olup çökmüş harabı buldum.
⚘────────❈────────⚘
Bir gün güldüyse şu bahtı karam,
Ertesi gün azdı sinemdeki yaram.
Gülmeyi bu gönle gördüler haram,
Gözyaşı selinde matemi buldum.
⚘────────❈────────⚘
Sermayem tükendi, kaldım arada,
Tabip merhem sürmez derin yarada.
Çok dolandım şu fâni dünyada,
Çaresiz dertlere müptela buldum.
⚘────────❈────────⚘
Açtığım kapılar kapandı yüze,
Baharım çekildi, dayandı güze.
Sırrımı vermedim ne çoğa ne aza,
Kendi kendimle dertleşir buldum.
⚘────────❈────────⚘
Elden ne gelirmiş yazıya karşı,
İniltim kapladı gök ile arşı.
Dolandım durdum da cihanı, çarşı,
Gönül pazarında ziyanı buldum.
⚘────────❈────────⚘
Sözüm geçmez oldu kendi özüme,
Sürme diye toz konuldu gözüme.
Sırrımı açmadım öz kardeşime,
Nihayet sonunda belamı buldum.
⚘────────❈────────⚘
Gül Hatun der ki tükendi derman,
Mızrap tele vurdu, yazıldı ferman.
Lütfun sandım, meğer çileymiş aman,
Kapanmaz bir gönül yarası buldum.
⚘────────❈────────⚘
Ömür kervanı da geldi geçiyor,
Ecel şerbetini tek tek içiyor.
Ruhum bu dünyadan kanat açıyor,
Sonunda bir garip mezarı buldum.
❦══════════❦
✍️ Gül Hatun – Ruhumdan Şiirler