Sakınmam yüreği hiçbir cefadan
İşte önümdedir hayasız bir kış
Değil ki isteğim aşmak fezadan
Umduysam bir yürek ısıtan bakış

Sessizlik bürüyen dilbaz kalemi
Arsızca son mecal aldım elime
Saymazken beladan hiçbir elemi
Sadrıma sıkıştı bir kaç kelime

Bülbüldür biperva ardında gülün
Ölümden adi gördüm sensizliği
Hududunda bir akşam tahammülün
Hissettim ram eden çaresizliği

Farz eyle, alemi bil benden taraf
Dilersen bu kalbi sök elinde tut
Sakın ha merhamet eseri bir laf
Duymasın ne toprak, ne köhne tabut

Gökyüzüm, yastığım, dahi bu eller
Hummalı geceden hesap sormalı
Bir simaya çıkar tüm bu timsaller
Her çizgisi ayrı azap sarmalı

Zamanın raksına aldanıp da sen
Sanma ki yolunun sonu başkadır
O rüzgar ruhları biçerek esen
Ezelden menzili hiçten, aşkadır

Düş boyu teskinsiz maveralarda
Gezdiğime bakma hayli yoruldum
Aynı hırs, bitevi maceralarda
Ne teselli buldum, ne de duruldum

Kuldur, baykuş konar elbet tahtına
Kulum, nâra düşer ben de eririm
Lakin yanaşırsa gemi rıhtıma
Ne tereddüt uğrar, ne ürperirim

Bir lahza dönüp de baktım ardıma
Bir ömür, üç mısra ve bin nedamet
Bir secde yetişmiş her dem yardıma
Bir de cesametli tâcım melamet