0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
234
Okunma
Bazen hayat o kadar acımasız olur ki...
Seni senden alır,
Sadece elindekileri değil,
gözyaşlarına bakmaz,
içindekileri bile alır senden.
Ve ait olmadığını hissettiğin mekânları,
çekmek zorunda olduğun insanların kahrını,
omuzlarına bırakır.
Dayanamazsın.
İsyan edersin.
Çekip gitmek istersin.
Tamamen bırakıp gitmek istersin.
Ama gidemezsin.
Öyle düğümlenmiş ki
kader denilen bağların.
"Mecburiyet" derler adına.
"Başa gelen çekilir" derler.
"Hayat şartları zor" derler.
Sen de sineye çekersin.
Ve vazgeçtiklerinin içine...
en sonunda kendini de eklersin.
Sonra bir gün aklın başına gelir.
Aynaya bakarsın ve dersin ki:
"Artık kimsenin hiç kimsesi olmayacağım."
*Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
