1
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
36
Okunma
Bestesi olan bir şiir daha. Bu şiir, aynen şiirdeki gibi efsane aşklara ve sevenlere hediyemiz olsun. Şairlikte gözümüz yok.
Adı Efsane olan kişiler bu şiiri okuyunca, isimlerinin kiymetini daha iyi bilirler. Saygılarımla...
Mecnun Leyla’sını aramaktan çöllerde kayboldu
Kerem Aslı’ya yanmaktan kül oldu, mahvoldu
Ferhat Şirin’i için dağları delmekten yoruldu
Ve bizim aşkımız yer gök arasında efsane oldu.
Bu alev kül etmez, yaktığı yerden
Bizi koparamaz ne yer ne gökten
Çöksün bu karanlık, korkmam ecelden
Efsane yazdılar bizi ezelden.
Yıkıldı duvarlar, duyulmaz sesler
Bu karanlık şehirde bitti nefesler
Gözünde bir mazi, dilimde ahlar
Bizimle silindi bütün günahlar
Sussun bütün aşıklar,
Bizim kıyametimiz başladı.
Tarih, bu karanlık sevdayı mısralarına taşımadı.
Onlar çölde kayboldu, biz boşlukta var olduk.
Biz kül olmadık sevgilim...
Biz, yerle gök arasında, Zamansız bir EFSANE olduk.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz