1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
144
Okunma
Unutulmuş o kök
Aynı sızının gölgesinde,
Sustuğumuz yerlerden kanayan
O ilk kelime…
Adını koysak incinecek.
Hangi şehrin yabancısısın,
Hangi sokak aydınlatıyor gölgeni?
Hâlâ o kapının eşiğinde,
Rüzgârın getirmediği bir kokunun
Nöbetini tutuyorum.
Bir saatin zembereği boşaldı içimde
Ne zamanı geriye alabildim
Ne de durdurabildim
O son bakışın soğukluğuna
En çok ben sustum.
Aksın dediğin o derin boşluk.
Aynı kırık mısraının iki ayrı ucu,
Başka bir sessizlikte
Değmeden de dökülebiliriz.
Son teselli de varsın eksilsin,
Işığı sönmüş bir yıldızın
Toprağa düşmeyen ahı kalsın bize.
04.07.2020
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
