Dört duvar üstüme geliyor yine,
Yük oldum yıllardır kendi kendime.
Sığamadım gitti ben bu şehire,
Çarkların içinde ezildim kaldım.

​Erken saatlerde yollara düştüm,
Geceye karışıp evime kaçtım.
Ne hayaller kurup ne dertler açtım,
Yılların peşinden süzüldüm kaldım.

​Beton binalarla çevrildi her yan,
Görünmez oldu bak ne gök ne orman.
Dizlerimde bitti takatla derman,
Göz göre göre ben çözüldüm kaldım.

​Korna sesleri var, egzoz dumanı,
İnsanlar unuttu tatlı kelamı.
Çoktan kesildi bak dostun selamı,
Çıkmaz sokaklara dizildim kaldım.

​Küçücük kutular evimiz oldu,
Gülmeyi unutan yüzler de soldu.
Yüreğim sıkıştı, dert ile doldu,
Kendi darlığımda boğuldum kaldım.

​Zaman bir canavar, ömrü yutuyor,
Takvimden yapraklar hızla bitiyor.
Çileler üst üste gelip biniyor,
Dostların bağından söküldüm kaldım.

​Bir gün bu kafesten uçup gitsem ben,
Toprağa, yeşile ulaşıp gülsem.
Şu fani dünyada murada ersem,
Umutlar peşinde yoruldum kaldım.