gölgesi sıcak kuşluğun yamasından sökülüp
zihnimin kıyılarına dikilen akşam garibiyle
hasbihali var yalnızlığın..
epeyceydi usumun dinginliği
ki hüzün buhurdanı değildi eylemci
güz yazgılı sersemce/siz bir ânıydı ahuzarın
çatlıyordu nirengisi noktayı nazarında siyahın
sır dünüm-ün yankısı gece gözlerine sis miydi,
belki de,
düş kâtibinin söylence parmağındaki senli bir hece,
çınlayandı kalbimde
belleğimin,kırıldığı penceresinden
beneği sarı tümcelerle bir dönence,eteğine
gizlediği pürtelaşla,
basamadığı yoluna ar ediyordu giderken
hazan saçlarına takılıydı ünsüz harf örgüsü naaşı
turuncuya b/oyalı bir/inci b/ölüm ilanı
temmuz iflâhı’nın,
güneşi törpüleyen vakitlerle ittifakı
kazandırmıştı;sessiz aşk zaaflı
-ser,düş-ün- savaşını
ve armağınıydı,
sabır taşlı kale/me,asude bir/ay-lık örtüsü
g/özüm yaş/tan,dudağa kıvrımlarca uzayan,
susu gür bir dil köprüsü
..
tarzı müstesnadan indi
edebî buğusuna sarınmış haberi
yineledi,güz tesirli kırlangıç kederi
şakağına solgun güneş asılan şiirleri
ki o’nun muş en irisi
güçsüz bir maziye sürükledi tinselime düşen gövdesi
dönülmezdi akşamın aşk feragatına
yanıt/sızı bağladım hatıralar dalına
değmedi ellerim dimağın sığ havuzlarına
yalnızca/
imgesiz bakışlar döktüm yüreğinin uçurumlarına...