4
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
179
Okunma
yine seni başladı belleğimdeki saatler
birbirinden ayrı çalıyor nihavent ânılar
kalkıp gitmek istiyor çaremin düz mantığı
varacağı yeri tahmin etmekte şimale giden yol
etkisiz ekseninde yavaşça dönerek kendine gelecek-biliyor
dümensiz hafızamda bir yanılsama durağı bekliyordu
çağırsa gelir mi bitmeyen zaman tasavvuruyla
yana yana yanıpta sönmeyen ışığıyla kara tren içre
bir yâr dururda b’akar çapraz ateşlerdeki yüreğine
yaralanmış vuslatın perçemi t’aranır arafın küs boşluğunda
sersem bir rüzgara hayalerimi emanet etmiştim - o gittiğinde
bir ressam bir mısrada hakikatin tasarımını çizdi ve
bir şaire elden verdi düşüncelerini/
bense vuslatın düğününe saklamıştım ilhâmlarımı ve
hepsinin nihaventti makamı/
çünkü
sevdiğimin ismi - Nihavend
parolamız - Ânılar’dı...
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz