0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
142
Okunma
Benim dünyam penceremden görünen kadar büyük,
Sokaklar birer oyun alanı, bulutlar pamuk şeker.
Kocaman insanların taşıdığı o ağır yük,
Bir tebessümümle erir, bir sarılmamla geçer.
Ağaçlar bana el sallar ben koşarken sokakta,
Kuşlar sırdaşımdır benim, dertleşirim onlarla.
Hiçbir kırgınlık uzun sürmez bizim oralarda,
Barışırız bir "küsüm" sözünün hemen sonrasında.
Sınırlar yok benim çizdiğim resimlerde,
Gökyüzü bazen mor olur, denizler sapsarı.
Kavgaları anlamaz kafam, bilmem hırs nedir de;
Paylaşınca çoğalır bilyelerin en parlakları.
Keşke büyükler de bakabilse şu dünyaya,
Kötülüğe, hırsa kapatıp gözlerini bir anlık.
Görürlerdi o zaman, dünyayı yöneten şeyin
Kocaman bir sevgi olduğunu, tertemiz ve aydınlık...
Recep HAYAL
(Hayaloğlu)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
