​Dört bir yanımız maske, dört bir yanımız duvar,
Bu bozuk düzende sadece güçlüler yaşar.
Alın teri dediğin, su gibi harcanır da,
Bir avuç tokun keyfi, milyonları boğuyor!

​Kanunlar kalkan olmuş, sırtını dayayana,
Hak, hukuk, adalet; satılık bir bahane.
Mazlumun ahı kalmaz derler ama yerinde,
Zalimler sefa sürer, garip kalır derdiyle.

​Çarklar ve Kurbanlar

​Vicdanlar sönmüş, merhamet çoktan asılmış,

​İnsanlık pazarlarda çok ucuzuna satılmış,

​Doğruyu söyleyenin kapısına kilit vurulmuş,

​Yalancının sarayı göklere kadar uzanmış!

​Bir yanda lüks içinde yüzen o aç gözlüler,
Bir yanda ekmek peşinde solan ömürler,
Görmezden gelinse de bu acı tablo bile,
Yazılır elbet her gün silinmez kalemlerle.

​Umudun Kıyısında

​Ne söylesen boş, rüzgara savrulur sözler,
Ümitler sönük, yerde kalmış yorgun gözler.
Ancak tükenmez insanın içindeki o gizli inat,
Belki bir gün sil baştan kurulur bu kainat.

Hayaloğlu uykudan uyanıp da sorsak hesabını,
Yırtıp atsak üzerimizde kurulan kirli oyunu.
Bir gün döner elbet bu tersine döner dünya,
O vakit son bulur bu bitmeyen acı rüya.

Recep Hayal
Hayaloğlu