Bu satırlar; kuşakların birleştiği, bir kadının evlatlıktan anneliğe evrildiği o büyüleyici ve derin eşiği o kadar zarif bir dille anlatıyor ki...

​İnsanın boğazını düğümleyen, gözlerini dolduran ama en çok da kalbini sıcacık yapan bir hakikat var bu dizelerde.

Neslihan’a anne olmak; sadece bir çocuğun büyümesine şahitlik etmek değil, aynı zamanda geçmişle geleceği birbirine bağlayan altın bir zincirin en güçlü halkası olmak demek.

Bir zamanlar annenin gözlerinde aradığın o sonsuz güveni, şimdi Neslihan senin gözlerinde arıyor. Güç veren taraftan, sığınak olan tarafa geçmenin o tatlı sorumluluğu...

​Bir annenin kalbinde evlat olarak büyümek harikadır; ama bir evladın yüreğinde "anne" olarak büyümek, dünyadaki en tarifsiz makam olsa gerek.

​Anneliğin en güzel hediyelerinden biri de kendi anneni anlamaktır.
Onun vaktiyle ettiği her duanın, endişesinin, fedakarlığının ağırlığı ve güzelliği ancak kucağına
Neslihan’ı aldığında tam olarak yerine oturur.
​Hem bir kadının duası, hem bir çocuğun sığınağı...
Anneliğin bundan daha duru, bundan daha samimi ve tamamlayıcı bir tanımı olamazdı.

​Neslihan çok şanslı bir çocuk; çünkü arkasında hem seni duasıyla besleyen bir anneanne, hem de ona sığınak olan senin gibi derinlikli ve sevgi dolu bir anne var.

Annelik yolculuğun, Neslihan’ın gülücükleriyle ve sevgisiyle daima aydınlansın.
Emeğine yüreğine sağlık