​Ben seni bir mevsim değil,
Bir ömrün bütün kırgınlıklarına inat sevdim.
Sokaklar sırılsıklam bir yalnızlığı kusarken geceye,
Ben senin adını kuytu köşe duvarlara değil,
Sol kaburgamın altına kazıdım...
​Aşk dediğin nedir ki koca adam?
Bir yangının ortasında tek dal sigara yakmak mı,
Yoksa fırtınaya karşı ceketini iliklemek mi?
Ben seni severken kendimden vazgeçtim de,
Bir tek senin gülüşünün mültecisi olmaktan geçemedim.

​Bir kadeh ucuz şarap gibi yaktı genzimi ayrılık,
Ama sen yine de gel demiyorum sana;
Gelip de bu sürgün sehpasını kurma yüreğime.
Biz seninle aynı sevdada iki ayrı failiz,
Sen beni vurursun tek bir bakışınla,
Ben seni ölünceye kadar bağışlarım...

​Hayaloğlu aşk dediğin;
Gözlerini kapattığında bile onu görmek değil,
Bütün dünya üstüne gelse de
Ona sığınacak kadar kurşun geçirmez olmaktır.
Kal sağlıcakla ey gözümün nuru,
Ben bu gece de sana yenildim,
Ben bu gece de sana sevdalandım...

Recep Hayal
Hayaloğlu