0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
26
Okunma
Dost bildiğim, yüzüme gülenler,
Dar günde ortada yokmuş meğer.
Yalandan selamı, kelâmı salanlar,
Sırtımdan hançerlermiş namert dost.
Yiğitlik kılıfı giymiş sırtına,
Eğreti duruyor ahdi sözüne.
Gülerek bakarken insan yüzüne,
Kuyumu kazarmış namert dost.
Baharın güneşi gibi ışıdı,
Kış geldi, yaz bitti, rengi değişti.
Menfaati bitince erkenden sıvıştı,
Yarı yolda koyan namert dost.
Hayaloğlu der ki; mertlik pek yaman,
Kötü günde belli olur her zaman.
Dostluk bu mu bre nankör, el aman,
Yılan gibi sokan namert dost.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
