Seni andım
Yine bu gece
Yokluğun iliklerime işlerken
Yine böyle bir geceydi,
Bilmem kaç yıl önceydi.
Rüzgar aynı rüzgar
Yıldızlar aynı yerde
Ay ise aynı parlaklığında
Gözlerim aynı bakışlarla
Uzuyordu gökyüzüne
içimde birikmişlerle
Bazen uzaklara
Suskumluğumla
Ağlayışlarımla
Yaşamaya çalışıyorum işte
Nelerim birikti
Nelerim değişti
Ah bir bilsen
Sahi bilmek neydi
Ya da bilmemek
Senden sonra
Çok savaşlar yaptım
Kimini kazandım
Kimini kaybettim
Senden sonra anladım ki
Mücadelemin hiç bitmeyeceğini
Herkesten uzak kalmayı seçtim
Kimse de gözüm olmadı
Malında da parasında da
Bir yol seçtim kendime
Kimine göre kısmet
Kimine göre nasip
Kimine göre hayırlısı
Dediler yaşadıklarıma
Benim ki de öyle birşey herhalde
Senden sonra kendimi
Gündüzden aldım
Geceye verdim
İyi oldu da
Gündüzden vazgeçerek
Kaybetmeleri öğrendim
Bir kere daha
Hanı kaybetmekten korkardım ya
Eşyaları, insanları
Başka korkular da varmış
Mesela geceden
Bazen ödüm kopuyor
Hala karanlıktan
Çocukluğumda ki gibi
Sevinçlerim de var ama
Geceleri gökyüzüne
Yamaçlarda beliren ışıkları
Seyretmeyi seviyorum
Gecenin ıssızlığında yürümeyi
Sessizliğe kulak vermeyi
Fazla uzatmayayım
İşte gecelerimde
Bazen ağlayışlarım
Bazen kederli
Bazen sevinçli
Çocukluğumda ki gibi
Işte geçiyor günlerim
Bir şekil de....