Gördüğüne çamur atmayı bırak,
Kirli mi, pak mısın? Dön kendine bak.
Yüksekten atmayı, tutmayı bırak,
Şerli mi, ak mısın? Dön kendine bak.

Örten ol ayıbı, açma yel gibi,
Al götür derine, sakla sel gibi.
Bir cevher daha yok tatlı dil gibi,
Şifa mı, ok musun? Dön kendine bak.

Baktığın aynanın arkası kara,
Kibrin yükselince bak ara sıra.
İnsanlığı satın almıyor para,
Asıl mı, ek misin? Dön kendine bak.

Yediğin lokmaya şükrün tamam mı?
Veren kimdir diye fikrin tamam mı?
Kalbin gariplere han mı, hamam mı?
Aç mısın, tok musun? Dön kendine bak.

Yürüdüğün yolda kim var kolunda?
Kimin hükmü geçer düşün solunda?
Kalbinle de olsa cihat yolunda,
Var mısın, yok musun? Dön kendine bak.

Yanık gönüllere kar mı yüreğin?
Kerem sahibi mi, dar mı yüreğin?
Allah dostlarına yâr mı yüreğin?
Çok musun, tek misin? Dön kendine bak.

Gül de biter, har da biter dallarda,
Gülün özü şifa lâkin ballarda.
İzin var mı hayra giden yollarda?
Dal mısın, kök müsün? Dön kendine bak.

Nûrfânîm tükenir yol gide gide,
Mühletin bitmeden borcunu öde.
Zahmetsiz gelişmez tendeki fide,
Can mısın, yük müsün? Dön kendine bak.

Nuriye Akyol
29/7/2026

Dost Kalemden İnciler:

Zamana emrettim: İstemem hata,
Gaflete düşersem uyar arada,
Bir günü bin sandım, verdim rahata,
Yel misin yük müsün dön kendine bak.
-------Mustafa Hoşoğlu

Görsel alıntıdır.