Nerede iyi dost, akraban varsa,
Ara bul uzakta, durma arkadaş.
Dostun neşelenir, dil hatır sorsa,
Dostlara çok soru, sorma arkadaş.

Gardaşın hatası, çok olsa bile,
Yüreğinde sevgi, yok olsa bile.
Karanlık dost için, ak olsa bile,
Düzelir ortamı, germe arkadaş.

Kalbinde her zaman, güzellik taşı,
Dostluk sevenlere, döktürme yaşı.
Paylaş dost kardeşle, ekmeği aşı,
Düşmana bir lokma, verme arkadaş.

Doğruluğu dostum, yüreğinle sar
Her insanın haklı, bir tarafı var.
Ben haklıyım deyip, olma inatkâr,
Konuyu yokuşa, sürme arkadaş.

Dürüstlük yolunu, bilmeyen için,
İçinden kötülük, silmeyen için.
İnsanın yüzüne, gülmeyen için,
Kafanı çok fazla, yorma arkadaş.

Mevlâm akıl zeka, vermiş kuluna,
Söylemiş Şeytanı, koyma soluna.
Birak giden gitsin, kendi yoluna,
Yobazı asla dost, görme arkadaş.

Ben Şair Aydın’ım, dost derler bana,
Hata yapmam asla, ben ona buna
Güvenme gardașım, kalleş insana,
Düşman ile dostluk, kurma arkadaş.

Şair Aydın Tazegül